Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: lawerak

lawerak

seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w otwartym polu (zob. setery).

Lawerak jest jednym z trzech rodzajów seterów angielskich, które są używane do polowań na ptactwo. Jest to najmniej popularny z seterów, osiągający wysokość od 50 do 55 cm. Ma białą sierść, która może być nakrapiana czarnymi lub brązowymi łatami. Pracuje głównie górnym wiatrem i jest szczególnie użyteczny w otwartym polu.

Lawerak jest silniejszy i cięższy od innych seterów angielskich, takich jak irlandzki i szkocki. Ma maść czarną podpalaną, co oznacza, że ma ciemniejsze plamy na białym tle. Jest wszechstronny i łatwy w układaniu.

Jest to idealny pies myśliwski dla osób polujących na ptactwo polne i błotne. Jego silna budowa oraz umiejętności pracy górnym wiatrem sprawiają, że jest on doskonałym towarzyszem do polowań na ptaki.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lawerak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

liściarka

młode pędy drzew i krzewów liściastych zebrane wraz z liśćmi w maju lub czerwcu; wysuszone i nasolone stanowią doskonałą karmi dla zwierzyny w czasie zimy.

latacz

w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego (...)

linia oddziałowa

niezadrzewiony pas o szerokości 6-8 metrów, dzielący las na jednostki zwane oddziałami.

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

lekko

rozkaz dla psa myśliwskiego, aby delikatnie trzymał aport.

loszka

młoda samica dzika (drugi rok życia).

lis, lis (Vulpes vulpes L.)

gatunek z rodziny psów. Długość ciała 60-90 cm, ogona 30-50 cm, ciężar 5-13 kg. Ubarwienie żółtorude, spód ciała i wewnętrzna strona nóg białawe, czubki uszu i dolne partie nóg (...)

lankastrówka

nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.

licówka

stara doświadczona lama, przewodniczka jeleniej chmary (lub danieli). Bardzo czujna pilnuje bezpieczeństwa całej chmary.

lochanie

inaczej huczka.