Definicja hasła: latacz
- latacz
w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego strzału.
Latacz to jeden z najstarszych ptaków łowieckich, wykorzystywany do polowania na kuropatwy oraz inne ptaki i zwierzęta. Jest to ptak o długim, smukłym ciele i szerokich skrzydłach, który może osiągnąć prędkość do 80 km/h. Latacze są używane w sokolnictwie jako narzędzie pomocnicze myśliwego podczas polowań, szczególnie z sokołami.
Podczas polowania latacz jest wypuszczany w powietrze i pozostawiony samemu sobie, aby przelatywać nad stadem kuropatw. Jego obecia ma na celu utrzymanie ptaków w ruchu, co pozwala na skuteczne zrealizowanie polowania przez myśliwego. Latacze mogą być również stosowane do treningu innych ptaków łowieckich, takich jak sokoły i gołębie. W trakcie treningu latacz jest wypuszczany w powietrze i pozostawiany samemu sobie, aby inne ptaki mogły go śledzić i rozwijać swoje umiejętności polowania.
Poza sferą łowiectwa, latacze są także wykorzystywane do pokazów lotniczych, gdzie prezentują swoje umiejętności lotnicze i akrobatyczne. Ich szybkość oraz zwinność sprawiają, że latacze nadają się doskonale do widowiskowych pokazów lotniczych oraz treningu innych drapieżników.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj latacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- luneta
optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)
- lisiurka
używana od XVI w. czapka zrobiona z lisa, z opuszczanymi na uszy klapami.
- lufa
główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)
- Lebeau
belgijska strzelba produkowana od XIX w.
- lustro, lusterko
jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz
- las
zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.
- liniak
ssak w okresie linienia i ptak w czasie pierzenia.
- linia celowania
linia prosta łącząca oko myśliwego, przyrządy celownicze i cel (zob. celowanie).
- licówka
stara doświadczona lama, przewodniczka jeleniej chmary (lub danieli). Bardzo czujna pilnuje bezpieczeństwa całej chmary.
- loty
skrzydła ptaków.