Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: latacz

latacz

w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego strzału.

Latacz to jeden z najstarszych ptaków łowieckich, wykorzystywany do polowania na kuropatwy oraz inne ptaki i zwierzęta. Jest to ptak o długim, smukłym ciele i szerokich skrzydłach, który może osiągnąć prędkość do 80 km/h. Latacze są używane w sokolnictwie jako narzędzie pomocnicze myśliwego podczas polowań, szczególnie z sokołami.

Podczas polowania latacz jest wypuszczany w powietrze i pozostawiony samemu sobie, aby przelatywać nad stadem kuropatw. Jego obecia ma na celu utrzymanie ptaków w ruchu, co pozwala na skuteczne zrealizowanie polowania przez myśliwego. Latacze mogą być również stosowane do treningu innych ptaków łowieckich, takich jak sokoły i gołębie. W trakcie treningu latacz jest wypuszczany w powietrze i pozostawiany samemu sobie, aby inne ptaki mogły go śledzić i rozwijać swoje umiejętności polowania.

Poza sferą łowiectwa, latacze są także wykorzystywane do pokazów lotniczych, gdzie prezentują swoje umiejętności lotnicze i akrobatyczne. Ich szybkość oraz zwinność sprawiają, że latacze nadają się doskonale do widowiskowych pokazów lotniczych oraz treningu innych drapieżników.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj latacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę L

zobacz pełną listę haseł

lizawka, lizawka, solnik

urządzenie łowieckie służące do podawania soli zwierzynie grubej. Przeważnie ma ono kształt korytka lub słupka.

luneta

optyczny przyrząd celowniczy, umożliwiający myśliwemu oddanie precyzyjnego strzału na odległość do 200 m (nie należy strzelać dalej niż 150 m). Lunety myśliwskie mogą mieć różne (...)

linia

szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).

leżeć

o zwierzynie: przebywać w legowisku.

latacz

w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego (...)

lepażówka

francuska strzelba kapiszonowa, a później odtylcowa, produkowana w XIX w. w fabryce Lepage'a.

lustro

biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).

lufa

główna część broni palnej nadająca pociskowi kierunek lotu i prędkość początkową. W broni śrutowej jest wewnątrz gładka; składa się z części zamkowej, komory nabojowej, (...)

lisiurka

używana od XVI w. czapka zrobiona z lisa, z opuszczanymi na uszy klapami.

lustro, lusterko

jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz