Definicja hasła: latacz
- latacz
w sokolnicłwie ptak łowczy ułożony tak, aby podczas polowania przelatywał nad stadem kuropatw powodując ich dotrzymanie i umożliwienie myśliwemu dojścia na odległość skutecznego strzału.
Latacz to jeden z najstarszych ptaków łowieckich, wykorzystywany do polowania na kuropatwy oraz inne ptaki i zwierzęta. Jest to ptak o długim, smukłym ciele i szerokich skrzydłach, który może osiągnąć prędkość do 80 km/h. Latacze są używane w sokolnictwie jako narzędzie pomocnicze myśliwego podczas polowań, szczególnie z sokołami.
Podczas polowania latacz jest wypuszczany w powietrze i pozostawiony samemu sobie, aby przelatywać nad stadem kuropatw. Jego obecia ma na celu utrzymanie ptaków w ruchu, co pozwala na skuteczne zrealizowanie polowania przez myśliwego. Latacze mogą być również stosowane do treningu innych ptaków łowieckich, takich jak sokoły i gołębie. W trakcie treningu latacz jest wypuszczany w powietrze i pozostawiany samemu sobie, aby inne ptaki mogły go śledzić i rozwijać swoje umiejętności polowania.
Poza sferą łowiectwa, latacze są także wykorzystywane do pokazów lotniczych, gdzie prezentują swoje umiejętności lotnicze i akrobatyczne. Ich szybkość oraz zwinność sprawiają, że latacze nadają się doskonale do widowiskowych pokazów lotniczych oraz treningu innych drapieżników.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj latacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lewka
lewa lufa strzelby myśliwskiej.
- lot tokowy
lot odbywany przez samce ptaków w okresie godowym w poszukiwaniu samicy (np. wiosenne ciągi słonek - obloty).
- liniak
ssak w okresie linienia i ptak w czasie pierzenia.
- legowisko
1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane
- liszka, liszka, lisica
samica lisa.
- las
zespół biologiczny (układ ekologiczny), w którym właściwe dla niego: szata roślinna (głównie drzewiasta), zwierzęta i czynniki przyrody nieożywionej są wzajemnie uzależnione.
- lęgowy, lęgowy, gniazdowy
o ptakach, które gnieżdżą się na danym terenie.
- lisiurka
używana od XVI w. czapka zrobiona z lisa, z opuszczanymi na uszy klapami.