Definicja hasła: lustro
- lustro
biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).
Lustro to biała plama na barkach głuszca i cietrzewia oraz na zadzie jeleniowatych. Jest to charakterystyczny element ubarwienia tych gatunków ptaków. Lustro jest widoczne wyłącznie w okresie godowym, zazwyczaj bardzo jasne i ma kształt okręgu lub elipsy. U głuszca może mieć średnicę od 2 do 4 cm, a u cietrzewia od 3 do 5 cm. Lustro jest często mylone z talerzem, który znajduje się na szyi głuszca i cietrzewia, a lustro umiejscowione jest na barkach.
Podobnie jak u ptaków, lustro również występuje u innych gatunków jeleniowatych, takich jak sarny, daniele i muflony. Jest to biała plama na zadzie tych zwierząt, która może mieć różne kształty i rozmiary. U samic może być mniejsza niż u samców. Lustro służy do oznaczenia terytoriów i wykorzystywane jest przez samce do walk o partnerki.
Rozpoznanie lustra oraz jego właściwe określenie ma znaczenie praktyczne dla myśliwych i hodowców zwierząt łownych, ponieważ pozwala na dokładną identyfikację gatunku oraz płci osobnika. Dodatkowo sięgając po poprawne terminy łowieckie pokazujemy szacunek dla tradycji myśliwskiej oraz jej dziedzictwa kulturowego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lustro w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
- lęg
potomstwo ptasie z jednego zniesienia.
- locha, locha, samura
samica dzika (od trzeciego roku życia).
- Lefaucheux Casmir
francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.
- legowisko
1) miejsce odpoczynku zwierzyny;
2) miejsce odpoczynku psa, specjalnie przygotowane
- lotki
najdłuższe i najsztywniejsze pióra w skrzydłach ptaków, zwiększają powierzchnię lotną skrzydła.
- lampy
oczy wilka.
- lot tokowy
lot odbywany przez samce ptaków w okresie godowym w poszukiwaniu samicy (np. wiosenne ciągi słonek - obloty).
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.