Definicja hasła: lustro
- lustro
biała plama na barkach głuszca i cietrzewia (zob. talerz).
Lustro to biała plama na barkach głuszca i cietrzewia oraz na zadzie jeleniowatych. Jest to charakterystyczny element ubarwienia tych gatunków ptaków. Lustro jest widoczne wyłącznie w okresie godowym, zazwyczaj bardzo jasne i ma kształt okręgu lub elipsy. U głuszca może mieć średnicę od 2 do 4 cm, a u cietrzewia od 3 do 5 cm. Lustro jest często mylone z talerzem, który znajduje się na szyi głuszca i cietrzewia, a lustro umiejscowione jest na barkach.
Podobnie jak u ptaków, lustro również występuje u innych gatunków jeleniowatych, takich jak sarny, daniele i muflony. Jest to biała plama na zadzie tych zwierząt, która może mieć różne kształty i rozmiary. U samic może być mniejsza niż u samców. Lustro służy do oznaczenia terytoriów i wykorzystywane jest przez samce do walk o partnerki.
Rozpoznanie lustra oraz jego właściwe określenie ma znaczenie praktyczne dla myśliwych i hodowców zwierząt łownych, ponieważ pozwala na dokładną identyfikację gatunku oraz płci osobnika. Dodatkowo sięgając po poprawne terminy łowieckie pokazujemy szacunek dla tradycji myśliwskiej oraz jej dziedzictwa kulturowego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj lustro w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę L
- lepażówka
francuska strzelba kapiszonowa, a później odtylcowa, produkowana w XIX w. w fabryce Lepage'a.
- lawerak
seter angielski, najmniej z seterów używany do polowań. Wysokość 50-55 cm, maść biała nakrapiana (także w czarne lub brązowe łaty). Pracuje górnym wiatrem, szczególnie użyteczny w (...)
- linia
szereg myśliwych, ustawionych w równych odstępach od siebie podczas polowania zbiorowego (z naganką lub psami).
- linijka
lekki czterokołowy pojazd konny służący, od drugiej połowy XIX w. do dziś, do polowań z podjazdu.
- lęgowy, lęgowy, gniazdowy
o ptakach, które gnieżdżą się na danym terenie.
- Lefaucheux Casmir
francuski rusznikarz, twórca pierwszej odtylcowej strzelby myśliwskiej w 1832 r.
- loftka
śrut o średnicy powyżej 4,5 mm; może być używany tylko do polowań na wilki.
- lekko
rozkaz dla psa myśliwskiego, aby delikatnie trzymał aport.
- lisiurka
używana od XVI w. czapka zrobiona z lisa, z opuszczanymi na uszy klapami.
- lankastrówka
nazwa broni odtylcowej pochodząca od nazwiska jej wytwórcy, londyńskiego Charlcsa W. Lancastera. W 1852 r. udoskonalił on lefoszówkę. wprowadzając nabój z centralną spłoonką.