Definicja hasła: albinizm
- albinizm, bielactwo
wrodzony brak barwnika u osobników gatunku, którego przedstawiciele są normalnie ubarwieni. Skóra zwierząt dotkniętych a. jest biała, włosy białe, upierzenie ptaków białe, tęczówka oka bladoróżowa (wskutek przeświecania naczyń krwionośnych), źrenica czerwona. Albinizm jest cechą częściowo dziedziczną.
Albinizm to wrodzony brak barwnika u osobników gatunku, którego przedstawiciele są normalnie ubarwieni. Skóra zwierząt dotkniętych albinizmem jest biała, włosy białe, upierzenie ptaków białe, tęczówka oka bladoróżowa z powodu przeświecania naczyń krwionośnych, a źrenica czerwona. Albinizm jest cechą częściowo dziedziczną.
Osobniki dotknięte albinizmem mają brak lub niedobór barwników skóry, włosów, piór oraz oczu, co powoduje ich charakterystyczne białe ubarwienie. Zaburzenie to może być spowodowane mutacją genetyczną lub wynikać z niedoboru witaminy D. Niedobór witaminy D może być skutkiem braku wystarczającej ekspozycji na słońce lub niedostatecznego spożycia tej witaminy w diecie. Mutacja genetyczna może być efektem promieniowania lub innych niekorzystnych czynników środowiskowych.
Albinizm może mieć istotne konsekwencje dla zwierząt dotkniętych tym schorzeniem. Ze względu na swój brak naturalnego kamuflażu, takie zwierzęta mogą napotykać trudności w znalezieniu pożywienia i schronienia, ponieważ stają się łatwym celem drapieżników. Dodatkowo, reprodukcja może być utrudniona, gdyż ubarwienie albinosów może być postrzegane jako niespecyficzne dla danego gatunku.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj albinizm w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę A
- Artemida
grecka bogini łowów, dziewicza opiekunka zwierząt, utożsamiana z rzymską boginią Dianą, córka Zeusa i Latony. Ulubionym miejscem łowów Artemidy była górzysta Arkadia.
- albinizm, bielactwo
wrodzony brak barwnika u osobników gatunku, którego przedstawiciele są normalnie ubarwieni. Skóra zwierząt dotkniętych a. jest biała, włosy białe, upierzenie ptaków białe, tęczówka oka (...)
- ambona
stanowisko myśliwskie stałe lub przenośne, o wysokości kilku metrów, składające się z platformy z ławeczką i drabiny. A. może być pokryta dachem lub bez dachu; wykonana jest przeważnie (...)
- antenaire
nazwa sokoła schwytanego w okresie od stycznia do marca.
- arkebuz, arkebuz, arkabuz
jedna z pierwszych ręcznych broni palnych o stosunkowo długiej lufie (lub dwóch lufach). Wynaleziony w XIV w., powszechnie używany w XV i XVI w. W Polsce został wprowadzony przez Stefana (...)
- antabka, antabka, bączek
metalowy uchwyt umieszczony pod lufą i podłożem do mocowania paska
- amunicja myśliwska
naboje do broni myśliwskiej; dzieli się na śrutową i kulową. A. śrutowa przeznaczona jest do broni myśliwskiej o lufach gładkich i służy do polowania na zwierzynę drobną oraz duże (...)
- atak
szybki ruch psa myśliwskiego w kierunku zwierzyny lub odwrotnie, zwierzyny w kierunku psa lub myśliwego
- Anson - Deeley
angielska firma produkująca śrutową broń myśliwską. garnek A. D. był wzorcem dla zamków zastosowanych w nowoczesnej broni śrutowej.
- aklimatyzacja
przystosowanie się organizmu do nowego środowiska, innych warunków siedliskowych oraz stosunków międzygatunkowych; często powoduje zmiany fizjologiczne i morfologiczne oraz zmusza organizm do (...)