Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: erozja luf

erozja luf

mechaniczne zużycie luf broni myśliwskiej w wyniku strzelania.

Erozja luf to proces mechanicznego zużycia lufy broni myśliwskiej, który występuje w wyniku wielokrotnego strzelania. Jest to zjawisko prowadzące do stopniowego zmniejszania średnicy lufy oraz powstawania rowków i żłobków na jej powierzchni. Erozja może być spowodowana oddziaływaniem gazów prochowych, ciśnienia gazów wylotowych oraz tarcia pocisku o ścianki lufy podczas przemieszczania się przez nią.

Proces erozji luf jest naturalnym zjawiskiem, które występuje w każdej broni palnej, jednak może zostać zintensyfikowany przez nieodpowiednie użytkowanie lub niewłaściwe czyszczenie broni. Powstałe w wyniku erozji uszkodzenia lufy mogą prowadzić do zmniejszenia celności i precyzji strzału, a także wpływać na ogólną trwałość broni.

Aby zapobiegać erozji luf, konieczne jest przestrzeganie zaleceń producenta dotyczących konserwacji i czyszczenia broni, stosowanie odpowiedniej amunicji oraz ograniczenie liczby oddawanych strzałów. Kontrola stanu technicznego broni i regularne dokonywanie badań na uszkodzenia pozwala utrzymać lufę w jak najlepszym stanie, zapewniając jej długotrwałą sprawność.

Erozja luf stanowi istotny element dbałości o broń myśliwską, mający istotny wpływ na jej wydajność i skuteczność działania. Dlatego też ważne jest, aby myśliwi byli świadomi tego procesu i podejmowali odpowiednie działania zapobiegawcze, aby utrzymać lufę broni w jak najlepszym stanie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj erozja luf w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę E

zobacz pełną listę haseł

ekosystem

naturalny układ ekologiczny, utworzony przez zespół biotyczny łącznie z jego siedliskiem.

eżektor

wyrzutnik łusek w myśliwskiej broni łamanej. Ma na celu samoczynne wyrzucenie łusek z komory nabojowej w momencie złamania broni. Ułatwia bardzo szybkie przeładowanie broni.

ekspres

dwulufowa kulowa łamana broń myśliwska. Lufy mogą mieć układ pionowy lub poziomy.

Eustachy św

patron myśliwych do końca XV w., o którym legenda głosi, że spotkał jelenia z krzyżem między łykami wieńca. Żył w II wieku.

elaboracja

własnoręczne wykonywanie (z gotowych elementów) śrutowej amunicji myśliwskiej. Normy prochu i śrutu dla etaboracji naboi kal. 12, 16, 20 wynoszą:
||tabelka||

ekotyp

lokalny typ zwierzęcia, kształtowany w ramach genotypu przez warunki środowiskowe.

ekoton

pogranicze (strefa przejściowa) pomiędzy dwoma biotopami, np. między lasem a polem.

ekologia

nauka o wzajemnych stosunkach zachodzących między organizmami żywymi a ich środowiskiem.

etologia

nauka o zachowaniu się zwierząt.

etyka łowiecka

niepisany kodeks moralny myśliwego, obejmujący zasady postępowania w stosunku do innych myśliwych, pomocników, zwierzyny, psa myśliwskiego oraz całej otaczającej go przyrody.