Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gaik

gaik

dawniej miejsce, w którym ptasznik rozstawiał swoje sieci.

Gaik to termin z zakresu łowiectwa, który dawniej oznaczał miejsce, w którym ptasznik rozstawiał swoje sieci. Termin ten ma korzenie w polskiej tradycji łowieckiej i jest związany z techniką chwytania ptaków przy użyciu sieci (tak zwanej ptaszniczki) lub innych pułapek. Gaiki były wykorzystywane głównie do chwytania ptaków do celów rekreacyjnych, a nie do celów konsumpcyjnych.

Współcześnie termin "gaik" jest używany w kontekście historycznym lub folklorystycznym, aby odnieść się do dawnej praktyki chwytania ptaków za pomocą sieci przez ptaszników. Takie gaiki często są kojarzone z tradycją wiejską i ludową oraz są elementem dziedzictwa kulturowego związanego z życiem wiejskim i rolniczym.

Warto zaznaczyć, że obecnie praktyka chwytania dziko żyjących ptaków za pomocą sieci jest regulowana przez prawo ochrony przyrody i może być zabroniona w wielu krajach ze względu na troskę o dobrostan zwierząt dziko żyjących. Gaiki należą do historycznych metod łowieckich i obecnie ich używanie jest rzadkie oraz ograniczone do celów badawczych, rekonstrukcyjnych czy edukacyjnych.

Podsumowując, gaik to historyczny termin związany z praktyką łowiecką polegającą na chwytaniu ptaków za pomocą sieci przez ptaszników. Obecnie stanowi on bardziej folklorystyczne niż praktyczne znaczenie i jest kojarzony z tradycją wiejską i ludową oraz jest często elementem dziedzictwa kulturowego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gaik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gastrolity
(...)

gruba zwierzyna

zob. zwierzyna gruba.

górować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.

ględzenie

głos wydawany przez łanie w czasie rykowiska.

gomóła

jeleń byk po zrzuceniu wieńca.

gonić się

o sukach psów i lisów: być w stanie gotowości do zapłodnienia.

grzywa

gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.

gęś mała, gęś mała (Anser erythropus L.)

najmniejsza z występujących w Polsce gęsi. Długość ciała 60 cm, rozpiętość skrzydeł 105 cm, ciężar 1,5-2 kg, ciemniejsza od g. białoczelnej. Biała plama na czole zachodzi między (...)

Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie

założone w 1876 r. przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, obejmowało swym zasięgiem całą Małopolskę. Uważane jest za pierwowzór PZŁ. Towarzystwo to wydawało pierwsze polskie czasopismo (...)

gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)

gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową (...)