Definicja hasła: gniazdownik
- gniazdownik
(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w sokolnictwie: ptak drapieżny wyjęty z gniazda i przeznaczony do hodowli w sokołami do czasu zupełnego upierzenia się. Wtedy sokolnicy zaczynają układać go do łowów.
Gniazdownikami nazywamy ptaki, które po wylęgu pozostają w gnieździe i wymagają opieki oraz karmienia. Są to zwykle młode osobniki, które dopiero po pewnym czasie osiągają samodzielność i opuszczają gniazdo.
W sokolnictwie, termin "gniazdownik" odnosi się do ptaków drapieżnych, które sokolnicy wyjmują z gniazda i przeznaczają do hodowli w sokołami. Hodowla trwa do momentu, aż ptak całkowicie się upierzy. Wtedy sokolnicy zaczynają układać go do łowów. Gniazdownikami mogą być różne gatunki ptaków drapieżnych, ale najczęściej są to młode osobniki sokoła włochatego, sokoła białego lub jastrzębia.
Aby zapewnić gniazdownikom odpowiednie warunki rozwoju, konieczne jest utrzymanie odpowiedniej temperatury, wilgotności powietrza oraz dostarczenie odpowiedniej ilości światła. Karmienie gniazdowników powinno odbywać się regularnie i być dostosowane do ich potrzeb żywieniowych; najczęściej stosuje się gotowe mieszanki paszowe lub żywe owady.
Gniazdownikiem można zostać tylko raz w życiu ptaka, dlatego ważne jest zapewnienie im optymalnych warunków rozwoju i hodowli, co zwiększa ich szanse na przeżycie i sukces w przyszłości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gniazdownik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- grzywa
gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.
- gruba
o szczennej waderze lub liszce: nosząca płód.
- gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)
kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)
- głownia
klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.
- grajcarkowaty
o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).
- gorączka myśliwska
podniecenie, ogarniające myśliwego na widok ukazującej się zwierzyny; nieopanowane utrudnia precyzyjne oddanie strzału.
- gordon seter
pies myśliwski, zwany inaczej selerem szkockim, maści czarnej podpalanej. Najbardziej odporny ze wszystkich seterów na trudy polowania. Posiada zdolność pracy zarówno górnym jak i dolnym (...)
- grabarz
pies myśliwski zakopujący odnalezioną zwierzynę. Jest to cecha dyskwalifikująca psa z polowań.
- głosić
o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.
- gracz
głuszec grający swą pieśń, tokujący.