Internetowy Słownik Łowiecki

Gęś zbożowa (Anser fabalis) - gatunek ptaka wodnego, zaliczany do rodziny kaczkowatych. Charakteryzuje się długością ciała około 75 cm oraz rozpiętością skrzydeł wynoszącą od 150 do 170 cm, przy ciężarze mieszczącym się w przedziale od 3 do 4,2 kg. Ptak ten cechuje szaro-popielato-brązowe upierzenie, które ulega ciemnieniu w porównaniu z gegawą. Gęsia zbożowa posiada masywny dziób z czerwoną przepaską i czarnym paznokciem.

Jest to gatunek drapieżny, preferujący pokarm zwierzęcy – od owadów po małe ryby. Ze względu na swoją aktywność na lądzie i łatwowidoczną obecność na polach, stanowi popularny obiekt polowań dla myśliwych. Charakteryzuje się również szybkimi reakcjami na dźwięki i ruchy, co wymaga od polujących zachowania ostrożności i ciszy.

Nie bez znaczenia jest fakt, że gęś zbożowa jest również chętnie hodowana przez człowieka: dobrze przystosowuje się do nowego otoczenia, szybko przywiązuje się do opiekunów i rośnie sprawnie. Z tego powodu ptaki te mogą pełnić funkcję zarówno dekoracyjną, jak i praktyczną – dostarczając mięsa i skóry.