Definicja hasła: gołębiarka
- gołębiarka
broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki jest tak zbudowana, że przy strzale broń ta ma naturalne celowe górowanie.
Gołębiarka to broń śrutowa, używana głównie w celach sportowych. Jest to długa broń o długości około 1,2 metra i wadze około 3 kilogramów, z lufą o długości około 70 centymetrów oraz kalibrze 12 mm. Charakterystyczną cechą gołębiarki jest obecność szyny z górowaniem, co umożliwia precyzyjne celowanie podczas strzelania. Nazwa tej broni pochodzi od historycznego wykorzystania na zawodach strzeleckich, gdzie uczestnicy strzelali do wypuszczanych z budek gołębi.
Gołębiarki są często wykorzystywane do strzelania sportowego, zarówno do tarcz jak i innych celów statycznych. W przeszłości były one również używane do strzelania do żywych gołębi, jednak obecnie praktyki te są zakazane. Strzelanie z gołębiarki wymaga dużego skupienia oraz precyzji, ponieważ broń ta ma naturalne tendencje do górowania podczas strzału. Dlatego też posługujący się nią muszą być dobrze wyszkoleni i utrzymać stabilność przy oddawaniu strzału.
Gołębiarka jest jedną z najstarszych broni śrutowych nadal wykorzystywanych w sporcie. Jej historyczne znaczenie oraz specyficzne cechy konstrukcyjne czynią ją unikalną bronią sportową, która wymaga od użytkownika zaawansowanych umiejętności technicznych oraz taktycznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołębiarka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gruby, gruby (zwierz)
o mocnym byku lub odyńcu.
- gwintówka
staropolska nazwa broni myśliwskiej gwintowanej.
- grzywa
gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.
- głuszak
pisklę głuszca.
- gęś zbożowa, gęś zbożowa (Anser fabalis Lath.)
gęś zwana również posiewnicą zbożową. Długość ciała około 75 cm, rozpiętość skrzydeł 150-170 cm, ciężar 3-4,2 kg. Upierzenie szaro-popielato-brązowe, ciemniejsze niż u gegawy. (...)
- głownia
klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.
- grot
1) ostre zakończenie oszczepu;
2) zakończenie iglicy;
3) odnoga kończąca tykę w parostkach kozła;
4) ostre zakończenie odnogi w wieńcu jelenia;
5) zakończenie (...)
- gwint
spiralne nacięcie powierzchni przewodu lufy w broni kulowej, mające na celu nadanie pociskowi ruchu obrotowego wokół jego osi.
- grzać się
o samicach psów, lisów, wilków, sarn i jeleni: wykazywać objawy popędu płciowego.
- grzanka
mały kawałek chleba usmażony w odpowiedniej przyprawie, służący jako przynęta na lisa.