Definicja hasła: gołębiarka
- gołębiarka
broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki jest tak zbudowana, że przy strzale broń ta ma naturalne celowe górowanie.
Gołębiarka to broń śrutowa, używana głównie w celach sportowych. Jest to długa broń o długości około 1,2 metra i wadze około 3 kilogramów, z lufą o długości około 70 centymetrów oraz kalibrze 12 mm. Charakterystyczną cechą gołębiarki jest obecność szyny z górowaniem, co umożliwia precyzyjne celowanie podczas strzelania. Nazwa tej broni pochodzi od historycznego wykorzystania na zawodach strzeleckich, gdzie uczestnicy strzelali do wypuszczanych z budek gołębi.
Gołębiarki są często wykorzystywane do strzelania sportowego, zarówno do tarcz jak i innych celów statycznych. W przeszłości były one również używane do strzelania do żywych gołębi, jednak obecnie praktyki te są zakazane. Strzelanie z gołębiarki wymaga dużego skupienia oraz precyzji, ponieważ broń ta ma naturalne tendencje do górowania podczas strzału. Dlatego też posługujący się nią muszą być dobrze wyszkoleni i utrzymać stabilność przy oddawaniu strzału.
Gołębiarka jest jedną z najstarszych broni śrutowych nadal wykorzystywanych w sporcie. Jej historyczne znaczenie oraz specyficzne cechy konstrukcyjne czynią ją unikalną bronią sportową, która wymaga od użytkownika zaawansowanych umiejętności technicznych oraz taktycznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołębiarka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gonić się
o sukach psów i lisów: być w stanie gotowości do zapłodnienia.
- górować
o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.
- gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)
gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową (...)
- gąsior
samiec gęsi.
- głosić
o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.
- Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie
założone w 1876 r. przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, obejmowało swym zasięgiem całą Małopolskę. Uważane jest za pierwowzór PZŁ. Towarzystwo to wydawało pierwsze polskie czasopismo (...)
- grzybek
kula z broni gwintowanej po rozgrzybkowaniu
- guziki
forma pierwszego poroża kozła w formie wypukłych guzików lub malutkich czubków.
- gubić się
o ptaku łowczym lub psie: oddalić się poza zasięg kontaktu z myśliwym.