Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gołębiarka

gołębiarka

broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki jest tak zbudowana, że przy strzale broń ta ma naturalne celowe górowanie.

Gołębiarka to broń śrutowa, używana głównie w celach sportowych. Jest to długa broń o długości około 1,2 metra i wadze około 3 kilogramów, z lufą o długości około 70 centymetrów oraz kalibrze 12 mm. Charakterystyczną cechą gołębiarki jest obecność szyny z górowaniem, co umożliwia precyzyjne celowanie podczas strzelania. Nazwa tej broni pochodzi od historycznego wykorzystania na zawodach strzeleckich, gdzie uczestnicy strzelali do wypuszczanych z budek gołębi.

Gołębiarki są często wykorzystywane do strzelania sportowego, zarówno do tarcz jak i innych celów statycznych. W przeszłości były one również używane do strzelania do żywych gołębi, jednak obecnie praktyki te są zakazane. Strzelanie z gołębiarki wymaga dużego skupienia oraz precyzji, ponieważ broń ta ma naturalne tendencje do górowania podczas strzału. Dlatego też posługujący się nią muszą być dobrze wyszkoleni i utrzymać stabilność przy oddawaniu strzału.

Gołębiarka jest jedną z najstarszych broni śrutowych nadal wykorzystywanych w sporcie. Jej historyczne znaczenie oraz specyficzne cechy konstrukcyjne czynią ją unikalną bronią sportową, która wymaga od użytkownika zaawansowanych umiejętności technicznych oraz taktycznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołębiarka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gołębiowate, gołębiowate (Columbiformes)

rząd ptaków obejmujący liczne gatunki. W Polsce występują: gołąb grzywacz, turkawka, gołąb siniak i synogarlica turecka (synantrop - przywędrowała do Polski w 1949 r.). Ptakiem łownym (...)

gomóła

jeleń byk po zrzuceniu wieńca.

gospodarstwo łowieckie

dział gospodarki obejmujący planowe gospodarowanie zwierzyną, zgodnie z potrzebami społecznymi i wymogami ochrony przyrody. Obejmuje hodowlę i ochronę zwierzyny, organizację polowań oraz (...)

grankulka

dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.

gonić się

o sukach psów i lisów: być w stanie gotowości do zapłodnienia.

gniazdo

miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.

gamrat

odyniec w okresie huczki.

gra

1) charakterystyczne zachowanie się niektórych ptaków na tokowisku, np. głuszce, cietrzewie;
2) szczekanie psów gończych idących po tropie.

gryfon francuski

mało popularna w Polsce rasa wyżłów. Sierść gryfona francuskiego charakterystycznie powykręcana i stercząca zabezpiecza go doskonale podczas pracy w szuwarach.

grzebiące

inaczej kumki.