Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gołębiarka

gołębiarka

broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki jest tak zbudowana, że przy strzale broń ta ma naturalne celowe górowanie.

Gołębiarka to broń śrutowa, używana głównie w celach sportowych. Jest to długa broń o długości około 1,2 metra i wadze około 3 kilogramów, z lufą o długości około 70 centymetrów oraz kalibrze 12 mm. Charakterystyczną cechą gołębiarki jest obecność szyny z górowaniem, co umożliwia precyzyjne celowanie podczas strzelania. Nazwa tej broni pochodzi od historycznego wykorzystania na zawodach strzeleckich, gdzie uczestnicy strzelali do wypuszczanych z budek gołębi.

Gołębiarki są często wykorzystywane do strzelania sportowego, zarówno do tarcz jak i innych celów statycznych. W przeszłości były one również używane do strzelania do żywych gołębi, jednak obecnie praktyki te są zakazane. Strzelanie z gołębiarki wymaga dużego skupienia oraz precyzji, ponieważ broń ta ma naturalne tendencje do górowania podczas strzału. Dlatego też posługujący się nią muszą być dobrze wyszkoleni i utrzymać stabilność przy oddawaniu strzału.

Gołębiarka jest jedną z najstarszych broni śrutowych nadal wykorzystywanych w sporcie. Jej historyczne znaczenie oraz specyficzne cechy konstrukcyjne czynią ją unikalną bronią sportową, która wymaga od użytkownika zaawansowanych umiejętności technicznych oraz taktycznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołębiarka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gonić

o psie myśliwskim: ścigać zwierzynę.

grzęzy

wymiona samic zwierzyny płowej.

guziki

forma pierwszego poroża kozła w formie wypukłych guzików lub malutkich czubków.

głuszec, głuszec (Tetrao urogallus L.)

największy z europejskich kuraków leśnych. Długość ciała koguta 85-110 cm, rozpiętość skrzydeł 120-144 cm, ciężar 3-6,5 kg. Długość ciała kury 65-70 cm, rozpiętość skrzydeł (...)

gniazdownik

(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w (...)

gołębiarz

inaczej jastrząb gołębiarz.

gomóła

jeleń byk po zrzuceniu wieńca.

gniazdo

miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.

gruby, gruby (zwierz)

o mocnym byku lub odyńcu.

gruszka

wybrzuszenie w kolistej linii myśliwych podczas polowania w kotły na zające.