Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: grankulka

grankulka

dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.

Grankulka była używana w broni śrutowej od XVII wieku. Była wykonana z mosiądzu lub żelaza i miała kształt graniastego stożka. W porównaniu do lojtki, grandkulka była większa i miała większą siłę rażenia. Grandkulka była również bardziej skuteczna niż normalna kula, ponieważ jej graniasty kształt powodował, że rozpraszała się po trafieniu w cel, co zwiększało szanse na trafienie. Grandkulki były używane głównie do polowania na ptaki i inne małe zwierzęta.

Były one również stosowane do strzelania do celów sportowych, takich jak strzelanie do tarczy lub innych przedmiotów. Grandkulki wykorzystywano także w wojsku jako broń przeciwpancerna. Mimo że są one nadal dostępne na rynku, rzadko są używane ze względu na swoją mniejszą skuteczność w porównaniu do nowoczesnych nabojów. Pomimo tego, są czasami wykorzystywane do strzelania do celów sportowych lub rekreacyjnych, jednak zazwyczaj uważane są za przeżytek.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj grankulka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

ględzenie

głos wydawany przez łanie w czasie rykowiska.

gniazdownik

(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w (...)

gwizdać

o słonkach i jarząbkach: wydawać głos podobny do gwizdania.

guziki

forma pierwszego poroża kozła w formie wypukłych guzików lub malutkich czubków.

gra

1) charakterystyczne zachowanie się niektórych ptaków na tokowisku, np. głuszce, cietrzewie;
2) szczekanie psów gończych idących po tropie.

Greener

angielska fabryka broni śrutowej.

gaik

dawniej miejsce, w którym ptasznik rozstawiał swoje sieci.

grzebień

długa, gęsta sierść na grzbiecie kozicy.

gorączka myśliwska

podniecenie, ogarniające myśliwego na widok ukazującej się zwierzyny; nieopanowane utrudnia precyzyjne oddanie strzału.

garbić się

o zwierzynie, która po otrzymaniu postrzału na miękkie charakterystycznie wygina grzbiet.