Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gończarz

gończarz

myśliwy polujący z psami gończymi.

Gończarz to myśliwy specjalizujący się w polowaniu z wykorzystaniem psów gończych. Ta forma polowania jest jedną z najstarszych i wywodzi się z czasów starożytnych. Psy gończe są trenowane do wykrywania i śledzenia tropów dzikich zwierząt oraz wywoływania ich do ucieczki przed myśliwym. Aby z sukcesem uprawiać gończarstwo, myśliwy musi posiadać doskonałą znajomość psów gończych i ich instynktu łowieckiego, umiejętność rozpoznawania różnych rodzajów tropów oraz skuteczną kontrolę nad psami podczas polowania. Forma ta cieszy się dużą popularnością w Europie i Ameryce Północnej, a dla wielu myśliwych stanowi jedno z najbardziej ekscytujących doświadczeń łowieckich, pozwalające zarówno na spełnienie instynktu łowieckiego psów, jak i satysfakcję dla samego myśliwego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gończarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

guziki

forma pierwszego poroża kozła w formie wypukłych guzików lub malutkich czubków.

grzęzy

wymiona samic zwierzyny płowej.

głosić

o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.

gniazdo sztuczne

osłona przygotowana przez człowieka, mająca na celu zwabienie ptaka łownego do założenia tam gniazda. Najczęściej buduje się różnego rodzaju kosze dla kaczek. gniazdosz - ostatnie (...)

gospodarstwo łowieckie

dział gospodarki obejmujący planowe gospodarowanie zwierzyną, zgodnie z potrzebami społecznymi i wymogami ochrony przyrody. Obejmuje hodowlę i ochronę zwierzyny, organizację polowań oraz (...)

gałęźnik

młody ptak drapieżny wychodzący już z gniazda i przebywający na sąsiednich gałęziach, lecz nie umiejący jeszcze dobrze latać. Chętnie brany jest na ptaka łowczego.

gwintówka

staropolska nazwa broni myśliwskiej gwintowanej.

gra

1) charakterystyczne zachowanie się niektórych ptaków na tokowisku, np. głuszce, cietrzewie;
2) szczekanie psów gończych idących po tropie.

glot

staropolska nazwa śrutu.

gryzawka

gałązki wierzby lub osiki nasycone solą, przeznaczone dla ząjęcy do obgryzania.