Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gubić się

gubić się

o ptaku łowczym lub psie: oddalić się poza zasięg kontaktu z myśliwym.

Gubienie się jest zjawiskiem obserwowanym u ptaków łowczych lub psów myśliwskich, które polega na oddaleniu się tych zwierząt poza zasięg kontaktu z myśliwym. Jest to problem wynikający z różnych czynników, takich jak niewłaściwe szkolenie, nieprawidłowe wykorzystanie zwierząt lub brak doświadczenia myśliwego. Ptaki łowcze oraz psy myśliwskie, jeżeli nie są odpowiednio szkolone lub nie mają właściwej kontroli nad nimi, mogą gubić się i oddalać od myśliwego. Ptaki te charakteryzują się dużą inteligencją i szybkim uczeniem się, co jednakże nie wyklucza możliwości gubienia się, jeśli kontakt z myśliwym zostanie utracony. Podobnie psy myśliwskie mogą gubić się w sytuacjach niewłaściwego szkolenia bądź problemów w przestrzeganiu poleceń. Gubienie się ptaka lub psa jest dla myśliwego frustrujące i może prowadzić do straty czasu i energii, dlatego ważne jest unikanie sytuacji, które mogą prowadzić do tego zjawiska.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gubić się w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gruba zwierzyna

zob. zwierzyna gruba.

gryfon francuski

mało popularna w Polsce rasa wyżłów. Sierść gryfona francuskiego charakterystycznie powykręcana i stercząca zabezpiecza go doskonale podczas pracy w szuwarach.

gęś mała, gęś mała (Anser erythropus L.)

najmniejsza z występujących w Polsce gęsi. Długość ciała 60 cm, rozpiętość skrzydeł 105 cm, ciężar 1,5-2 kg, ciemniejsza od g. białoczelnej. Biała plama na czole zachodzi między (...)

gracz

głuszec grający swą pieśń, tokujący.

górować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.

gaik

dawniej miejsce, w którym ptasznik rozstawiał swoje sieci.

głownia

klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.

gomółka

samiec okresowo nie posiadający poroża

gawra, gawra, budowisko

miejsce, w którym niedźwiedź przesypia zimę i gdzie przychodzą na świat młode.

glot

staropolska nazwa śrutu.