Definicja hasła: gubić się
- gubić się
o ptaku łowczym lub psie: oddalić się poza zasięg kontaktu z myśliwym.
Gubienie się jest zjawiskiem obserwowanym u ptaków łowczych lub psów myśliwskich, które polega na oddaleniu się tych zwierząt poza zasięg kontaktu z myśliwym. Jest to problem wynikający z różnych czynników, takich jak niewłaściwe szkolenie, nieprawidłowe wykorzystanie zwierząt lub brak doświadczenia myśliwego. Ptaki łowcze oraz psy myśliwskie, jeżeli nie są odpowiednio szkolone lub nie mają właściwej kontroli nad nimi, mogą gubić się i oddalać od myśliwego. Ptaki te charakteryzują się dużą inteligencją i szybkim uczeniem się, co jednakże nie wyklucza możliwości gubienia się, jeśli kontakt z myśliwym zostanie utracony. Podobnie psy myśliwskie mogą gubić się w sytuacjach niewłaściwego szkolenia bądź problemów w przestrzeganiu poleceń. Gubienie się ptaka lub psa jest dla myśliwego frustrujące i może prowadzić do straty czasu i energii, dlatego ważne jest unikanie sytuacji, które mogą prowadzić do tego zjawiska.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gubić się w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gryfon francuski
mało popularna w Polsce rasa wyżłów. Sierść gryfona francuskiego charakterystycznie powykręcana i stercząca zabezpiecza go doskonale podczas pracy w szuwarach.
- gwintówka
staropolska nazwa broni myśliwskiej gwintowanej.
- gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)
gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową (...)
- Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie
założone w 1876 r. przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, obejmowało swym zasięgiem całą Małopolskę. Uważane jest za pierwowzór PZŁ. Towarzystwo to wydawało pierwsze polskie czasopismo (...)
- grążyce
grupa kaczek nurkujących. Mają one krępą budowę ciała, ogon osadzony niemal poziomo, krótkie skrzydła, głowa duża na dość krótkiej szyi, na tylnym palcu nóg dobrze rozwinięty płatek (...)
- gruby, gruby (zwierz)
o mocnym byku lub odyńcu.
- gońka
sarna koza grzejąca się poza okresem rui.
- gęś mała, gęś mała (Anser erythropus L.)
najmniejsza z występujących w Polsce gęsi. Długość ciała 60 cm, rozpiętość skrzydeł 105 cm, ciężar 1,5-2 kg, ciemniejsza od g. białoczelnej. Biała plama na czole zachodzi między (...)
- grzywa
gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.