Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gruszka

gruszka

wybrzuszenie w kolistej linii myśliwych podczas polowania w kotły na zające.

Gruszka w terminologii łowieckiej to technika polowania na zające, która wykorzystuje kotły. Polega na ustawieniu grupy myśliwych w kolistej linii wokół miejsca, gdzie podejrzewa się obecność zająca. Myśliwi ustawiają się tak, aby tworzyć wybrzuszenie przypominające kształtem gruszkę, co ma na celu zmuszenie zajęcy do wybiegnięcia z krzaków lub innych miejsc schronienia. Metoda ta jest skuteczna ze względu na zdolność myśliwych do otoczenia zwierzęcia i odstraszenia go. Aby była skuteczna, gruszka wymaga precyzyjnego rozmieszczenia myśliwych wokół obszaru polowania oraz ściśle określonego planu działania.

Gruszka jest stosowana głównie w celu odstraszenia i pochwycenia zający. Myśliwi powinni ustawić się tak, aby tworzyć okrąg o średnicy około 50 metrów, przy czym nie powinno być luk między nimi. Koordynacja działań między myśliwymi oraz precyzyjne rozplanowanie miejsca polowania są kluczowe dla skuteczności tej techniki łowieckiej.

Warto podkreślić, że gruszka to specyficzna metoda polowania dedykowana głównie zwierzynie drobnej, takiej jak zając. Jest to technika wymagająca odpowiedniej wiedzy i doświadczenia ze strony myśliwych, a także żmudnego planowania przed samo polowanie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gruszka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gamrat

odyniec w okresie huczki.

grzać się

o samicach psów, lisów, wilków, sarn i jeleni: wykazywać objawy popędu płciowego.

gwizd

1) głos sionki i jarząbka;
2) ryj dzika.

gubić

1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.

grajcarkowaty

o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).

gołębiarz

inaczej jastrząb gołębiarz.

glokanie

inaczej korkowanie.

gwizdać

o słonkach i jarząbkach: wydawać głos podobny do gwizdania.

gniazdo

miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.

gniazdownik

(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w (...)