Definicja hasła: gęś mała
- gęś mała, gęś mała (Anser erythropus L.)
najmniejsza z występujących w Polsce gęsi. Długość ciała 60 cm, rozpiętość skrzydeł 105 cm, ciężar 1,5-2 kg, ciemniejsza od g. białoczelnej. Biała plama na czole zachodzi między oczy. Ptak łowny.
Gęś mała jest najmniejszą gęsią występującą w Polsce. Jej długość ciała wynosi około 60 cm, a rozpiętość skrzydeł 105 cm. Ciężar ptaka wynosi od 1,5 do 2 kg. Jest ciemniejsza od gęsi białoczelnej. Na czole ma białą plamę, która zachodzi między oczy. Gęś mała jest ptakiem łownym.
Gęś mała jest zazwyczaj spotykana na terenach bagiennych i mokradłach, gdzie może znaleźć odpowiednie warunki do życia i żerowania. Ptak ten lubi zbiorniki wodne, takie jak jeziora, stawy i rzeki. Jest to ptak wszystkożerny, który żywi się różnymi owadami, larwami i innymi drobnymi bezkręgowcami. Gęsi te szukają pożywienia na powierzchni wody lub na brzegach zbiorników wodnych.
Gęś mała jest ptakiem łownym i może być polowana przez myśliwych. Jest to ptak bardzo trudny do upolowania ze względu na swoje szybkie loty i umiejętność skrywania się w trudno dostępnych miejscach. Gdy gęsi siedzą na powierzchni wody, szybko uciekają po usłyszeniu dźwięku strzału lub widoku myśliwego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gęś mała w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gałęźnik
młody ptak drapieżny wychodzący już z gniazda i przebywający na sąsiednich gałęziach, lecz nie umiejący jeszcze dobrze latać. Chętnie brany jest na ptaka łowczego.
- gniazdo
miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.
- gołębiowate, gołębiowate (Columbiformes)
rząd ptaków obejmujący liczne gatunki. W Polsce występują: gołąb grzywacz, turkawka, gołąb siniak i synogarlica turecka (synantrop - przywędrowała do Polski w 1949 r.). Ptakiem łownym (...)
- gniazdownik
(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w (...)
- Greener
angielska fabryka broni śrutowej.
- gorączka myśliwska
podniecenie, ogarniające myśliwego na widok ukazującej się zwierzyny; nieopanowane utrudnia precyzyjne oddanie strzału.
- grzywa
gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.
- garbić się
o zwierzynie, która po otrzymaniu postrzału na miękkie charakterystycznie wygina grzbiet.
- glot
staropolska nazwa śrutu.
- grajcarkowaty
o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).