Definicja hasła: gęś mała
- gęś mała, gęś mała (Anser erythropus L.)
najmniejsza z występujących w Polsce gęsi. Długość ciała 60 cm, rozpiętość skrzydeł 105 cm, ciężar 1,5-2 kg, ciemniejsza od g. białoczelnej. Biała plama na czole zachodzi między oczy. Ptak łowny.
Gęś mała jest najmniejszą gęsią występującą w Polsce. Jej długość ciała wynosi około 60 cm, a rozpiętość skrzydeł 105 cm. Ciężar ptaka wynosi od 1,5 do 2 kg. Jest ciemniejsza od gęsi białoczelnej. Na czole ma białą plamę, która zachodzi między oczy. Gęś mała jest ptakiem łownym.
Gęś mała jest zazwyczaj spotykana na terenach bagiennych i mokradłach, gdzie może znaleźć odpowiednie warunki do życia i żerowania. Ptak ten lubi zbiorniki wodne, takie jak jeziora, stawy i rzeki. Jest to ptak wszystkożerny, który żywi się różnymi owadami, larwami i innymi drobnymi bezkręgowcami. Gęsi te szukają pożywienia na powierzchni wody lub na brzegach zbiorników wodnych.
Gęś mała jest ptakiem łownym i może być polowana przez myśliwych. Jest to ptak bardzo trudny do upolowania ze względu na swoje szybkie loty i umiejętność skrywania się w trudno dostępnych miejscach. Gdy gęsi siedzą na powierzchni wody, szybko uciekają po usłyszeniu dźwięku strzału lub widoku myśliwego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gęś mała w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gaik
dawniej miejsce, w którym ptasznik rozstawiał swoje sieci.
- głosić
o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.
- gończarz
myśliwy polujący z psami gończymi.
- grzywa
gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.
- gwint
spiralne nacięcie powierzchni przewodu lufy w broni kulowej, mające na celu nadanie pociskowi ruchu obrotowego wokół jego osi.
- gubić się
o ptaku łowczym lub psie: oddalić się poza zasięg kontaktu z myśliwym.
- Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie
założone w 1876 r. przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, obejmowało swym zasięgiem całą Małopolskę. Uważane jest za pierwowzór PZŁ. Towarzystwo to wydawało pierwsze polskie czasopismo (...)
- gubić
1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.
- górować
o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.