Definicja hasła: gonić się
- gonić się
o sukach psów i lisów: być w stanie gotowości do zapłodnienia.
Gonić się to okres, w którym suka psów i lisów znajduje się w stanie gotowości do zapłodnienia, zwany rują. W tym czasie suka wykazuje szczególne zachowania związane z przyciąganiem samców, a sama staje się bardziej aktywna i agresywna wobec ewentualnych zalotników. Okres ruji u psów trwa zazwyczaj około 9 dni, natomiast u lisów trwa około 2 tygodnie. Przed rują u suki można zaobserwować zwiększoną aktywność oraz bardziej intensywny zapach moczu.
Gonić się odgrywa kluczową rolę w procesie rozmnażania tych gatunków, umożliwiając im przekazywanie genów i utrzymanie populacji. Zachowanie to wynika z naturalnego instynktu zwierząt i ma istotne znaczenie dla dziedziczenia cech genetycznych. Zjawisko gonić się jest charakterystyczne nie tylko dla psów i lisów, lecz także dla innych gatunków ssaków.
Podczas tego okresu samce przejawiają intensywne starania w celu zdobycia dostępu do suki, co jest odzwierciedleniem ich wrodzonego instynktu rozrodczego. Zachowanie to jest integralną częścią cyklu rozrodczego tych zwierząt i odgrywa podstawową rolę w kontynuacji gatunku.
Warto również zauważyć, że obserwacja zachowań związanych z gonieniem się u suk może być przydatna dla hodowców psów i osób zajmujących się nauką o zachowaniu zwierząt, aby lepiej zrozumieć ten istotny aspekt biologii reprodukcyjnej tych gatunków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gonić się w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gordon seter
pies myśliwski, zwany inaczej selerem szkockim, maści czarnej podpalanej. Najbardziej odporny ze wszystkich seterów na trudy polowania. Posiada zdolność pracy zarówno górnym jak i dolnym (...)
- garbić się
o zwierzynie, która po otrzymaniu postrzału na miękkie charakterystycznie wygina grzbiet.
- gołębiowate, gołębiowate (Columbiformes)
rząd ptaków obejmujący liczne gatunki. W Polsce występują: gołąb grzywacz, turkawka, gołąb siniak i synogarlica turecka (synantrop - przywędrowała do Polski w 1949 r.). Ptakiem łownym (...)
- gęś zbożowa, gęś zbożowa (Anser fabalis Lath.)
gęś zwana również posiewnicą zbożową. Długość ciała około 75 cm, rozpiętość skrzydeł 150-170 cm, ciężar 3-4,2 kg. Upierzenie szaro-popielato-brązowe, ciemniejsze niż u gegawy. (...)
- grankulka
dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.
- gałęźnik
młody ptak drapieżny wychodzący już z gniazda i przebywający na sąsiednich gałęziach, lecz nie umiejący jeszcze dobrze latać. Chętnie brany jest na ptaka łowczego.
- gubić się
o ptaku łowczym lub psie: oddalić się poza zasięg kontaktu z myśliwym.
- gruba
o szczennej waderze lub liszce: nosząca płód.
- głuszec, głuszec (Tetrao urogallus L.)
największy z europejskich kuraków leśnych. Długość ciała koguta 85-110 cm, rozpiętość skrzydeł 120-144 cm, ciężar 3-6,5 kg. Długość ciała kury 65-70 cm, rozpiętość skrzydeł (...)