Definicja hasła: gęś białoczelna, białoczółka
- gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)
gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową część dzioba i zachodzącą między oczy. Ptak łowny.
Gęś białoczelna, zwana również białoczółką, to gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych. Jest mniejsza od gęgawy, osiągając długość ciała 66-75 cm i rozpiętość skrzydeł 115 cm, przy ciężarze w granicach 2-3 kg. Charakterystyczną cechą gęsi białoczelnego jest biała plama na czole otaczająca nasadową część dzioba i zachodząca między oczy. Ubarwienie upierzenia jest szarobrunatne, a samiec na grzbiecie i skrzydłach posiada ciemne plamy.
Jest to ptak łowny żywiący się głównie owadami, ich larwami oraz małymi rybami. Gnieździ się nad brzegami jezior i rzek, a także w mokradłach i łąkach, gdzie tworzy liczne stada sięgające nawet kilkuset osobników. Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony w Europie, Azji i Ameryce Północnej.
Ze względu na stan populacji oraz ekologię gniazdowania, gęś białoczelna została objęta ochroną gatunkową. Dodatkowo należy do grupy ptaków chronionych przez Konwencję Ramsarską.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gęś białoczelna, białoczółka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)
kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)
- gniazdo
miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.
- gruszka
wybrzuszenie w kolistej linii myśliwych podczas polowania w kotły na zające.
- gołębiarka
broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki (...)
- grzęzy
wymiona samic zwierzyny płowej.
- gordon seter
pies myśliwski, zwany inaczej selerem szkockim, maści czarnej podpalanej. Najbardziej odporny ze wszystkich seterów na trudy polowania. Posiada zdolność pracy zarówno górnym jak i dolnym (...)
- grajcarkowaty
o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).
- gałęźnik
młody ptak drapieżny wychodzący już z gniazda i przebywający na sąsiednich gałęziach, lecz nie umiejący jeszcze dobrze latać. Chętnie brany jest na ptaka łowczego.
- gaik
dawniej miejsce, w którym ptasznik rozstawiał swoje sieci.
- glot
staropolska nazwa śrutu.