Definicja hasła: gęś białoczelna, białoczółka
- gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)
gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową część dzioba i zachodzącą między oczy. Ptak łowny.
Gęś białoczelna, zwana również białoczółką, to gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych. Jest mniejsza od gęgawy, osiągając długość ciała 66-75 cm i rozpiętość skrzydeł 115 cm, przy ciężarze w granicach 2-3 kg. Charakterystyczną cechą gęsi białoczelnego jest biała plama na czole otaczająca nasadową część dzioba i zachodząca między oczy. Ubarwienie upierzenia jest szarobrunatne, a samiec na grzbiecie i skrzydłach posiada ciemne plamy.
Jest to ptak łowny żywiący się głównie owadami, ich larwami oraz małymi rybami. Gnieździ się nad brzegami jezior i rzek, a także w mokradłach i łąkach, gdzie tworzy liczne stada sięgające nawet kilkuset osobników. Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony w Europie, Azji i Ameryce Północnej.
Ze względu na stan populacji oraz ekologię gniazdowania, gęś białoczelna została objęta ochroną gatunkową. Dodatkowo należy do grupy ptaków chronionych przez Konwencję Ramsarską.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gęś białoczelna, białoczółka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- grzebień
długa, gęsta sierść na grzbiecie kozicy.
- gniazdo sztuczne
osłona przygotowana przez człowieka, mająca na celu zwabienie ptaka łownego do założenia tam gniazda. Najczęściej buduje się różnego rodzaju kosze dla kaczek. gniazdosz - ostatnie (...)
- guldynka
staropolska myśliwska strzelba gwintowana, wyrabiana w XVII i XVIII w. Pierwsze g. miały zamki kołowe, późniejsze skałkowe.
- gończy
pies myśliwski służący do wypędzania zwierzyny z miotu, który podczas pracy głosi gonioną zwierzynę.
- garbić się
o zwierzynie, która po otrzymaniu postrzału na miękkie charakterystycznie wygina grzbiet.
- gęba
pysk żubra, muflona, kozicy i zwierzyny płowej.
- gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)
ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość (...)
- gniazdo
miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.
- grzać się
o samicach psów, lisów, wilków, sarn i jeleni: wykazywać objawy popędu płciowego.
- grawerunek
wklęsłe lub wypukłe rysunki zdobiące metalowe części broni myśliwskiej.