Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gęś białoczelna, białoczółka

gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)

gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową część dzioba i zachodzącą między oczy. Ptak łowny.

Gęś białoczelna, zwana również białoczółką, to gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych. Jest mniejsza od gęgawy, osiągając długość ciała 66-75 cm i rozpiętość skrzydeł 115 cm, przy ciężarze w granicach 2-3 kg. Charakterystyczną cechą gęsi białoczelnego jest biała plama na czole otaczająca nasadową część dzioba i zachodząca między oczy. Ubarwienie upierzenia jest szarobrunatne, a samiec na grzbiecie i skrzydłach posiada ciemne plamy.

Jest to ptak łowny żywiący się głównie owadami, ich larwami oraz małymi rybami. Gnieździ się nad brzegami jezior i rzek, a także w mokradłach i łąkach, gdzie tworzy liczne stada sięgające nawet kilkuset osobników. Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony w Europie, Azji i Ameryce Północnej.

Ze względu na stan populacji oraz ekologię gniazdowania, gęś białoczelna została objęta ochroną gatunkową. Dodatkowo należy do grupy ptaków chronionych przez Konwencję Ramsarską.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gęś białoczelna, białoczółka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gonić

o psie myśliwskim: ścigać zwierzynę.

gra

1) charakterystyczne zachowanie się niektórych ptaków na tokowisku, np. głuszce, cietrzewie;
2) szczekanie psów gończych idących po tropie.

gniazdo

miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.

guziki

forma pierwszego poroża kozła w formie wypukłych guzików lub malutkich czubków.

głuszka, głuszka, głuszyca

samica głuszca.

gubić

1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.

grzanka

mały kawałek chleba usmażony w odpowiedniej przyprawie, służący jako przynęta na lisa.

gąsior

samiec gęsi.

gniazdownik

(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w (...)

gnieździć

inaczej gniazdować.