Definicja hasła: gołąb grzywacz
- gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)
ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość ciała 43 cm, rozpiętość skrzydeł 75 cm. Zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia, parki. Żywi się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi 2-3 razy w roku. Gnieździ się na drzewach. Oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez 24 dni. Ptak łowny. G. przylatuje w marcu, a odlatuje w okresie sierpień-listopad.
Gołąb grzywacz (Columba palumbus) – największy dziki gołąb polski, należący do rzędu gołębiowatych. Charakteryzuje się szaroniebieskim upierzeniem z białymi pręgami na skrzydłach oraz białą pręgą po bokach szyi u osobników dorosłych. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 43 cm, rozpiętość skrzydeł zaś wynosi 75 cm. Ptak ten zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia oraz parki, gdzie odżywia się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi odbywa 2-3 razy w roku, gnieździ się na drzewach i oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez około 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez około 24 dni. Gołąb grzywacz jest ptakiem łownym i migruje do Polski na wiosnę od marca do listopada.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołąb grzywacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gołębiarz
inaczej jastrząb gołębiarz.
- głuszka, głuszka, głuszyca
samica głuszca.
- gaik
dawniej miejsce, w którym ptasznik rozstawiał swoje sieci.
- gruchanie
głos wydawany przez gołębie.
- Greener
angielska fabryka broni śrutowej.
- gończy
pies myśliwski służący do wypędzania zwierzyny z miotu, który podczas pracy głosi gonioną zwierzynę.
- grzęzy
wymiona samic zwierzyny płowej.
- gryzawka
gałązki wierzby lub osiki nasycone solą, przeznaczone dla ząjęcy do obgryzania.
- Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie
założone w 1876 r. przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, obejmowało swym zasięgiem całą Małopolskę. Uważane jest za pierwowzór PZŁ. Towarzystwo to wydawało pierwsze polskie czasopismo (...)
- grzać się
o samicach psów, lisów, wilków, sarn i jeleni: wykazywać objawy popędu płciowego.