Definicja hasła: gołąb grzywacz
- gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)
ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość ciała 43 cm, rozpiętość skrzydeł 75 cm. Zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia, parki. Żywi się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi 2-3 razy w roku. Gnieździ się na drzewach. Oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez 24 dni. Ptak łowny. G. przylatuje w marcu, a odlatuje w okresie sierpień-listopad.
Gołąb grzywacz (Columba palumbus) – największy dziki gołąb polski, należący do rzędu gołębiowatych. Charakteryzuje się szaroniebieskim upierzeniem z białymi pręgami na skrzydłach oraz białą pręgą po bokach szyi u osobników dorosłych. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 43 cm, rozpiętość skrzydeł zaś wynosi 75 cm. Ptak ten zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia oraz parki, gdzie odżywia się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi odbywa 2-3 razy w roku, gnieździ się na drzewach i oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez około 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez około 24 dni. Gołąb grzywacz jest ptakiem łownym i migruje do Polski na wiosnę od marca do listopada.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołąb grzywacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)
ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość (...)
- gwint
spiralne nacięcie powierzchni przewodu lufy w broni kulowej, mające na celu nadanie pociskowi ruchu obrotowego wokół jego osi.
- gwizdać
o słonkach i jarząbkach: wydawać głos podobny do gwizdania.
- gubić się
o ptaku łowczym lub psie: oddalić się poza zasięg kontaktu z myśliwym.
- gały
oczy zająca.
- gęba
pysk żubra, muflona, kozicy i zwierzyny płowej.
- grankulka
dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.
- głownia
klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.
- grzać się
o samicach psów, lisów, wilków, sarn i jeleni: wykazywać objawy popędu płciowego.
- grzęzy
wymiona samic zwierzyny płowej.