Definicja hasła: gołąb grzywacz
- gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)
ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość ciała 43 cm, rozpiętość skrzydeł 75 cm. Zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia, parki. Żywi się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi 2-3 razy w roku. Gnieździ się na drzewach. Oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez 24 dni. Ptak łowny. G. przylatuje w marcu, a odlatuje w okresie sierpień-listopad.
Gołąb grzywacz (Columba palumbus) – największy dziki gołąb polski, należący do rzędu gołębiowatych. Charakteryzuje się szaroniebieskim upierzeniem z białymi pręgami na skrzydłach oraz białą pręgą po bokach szyi u osobników dorosłych. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 43 cm, rozpiętość skrzydeł zaś wynosi 75 cm. Ptak ten zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia oraz parki, gdzie odżywia się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi odbywa 2-3 razy w roku, gnieździ się na drzewach i oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez około 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez około 24 dni. Gołąb grzywacz jest ptakiem łownym i migruje do Polski na wiosnę od marca do listopada.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołąb grzywacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- grabarz
pies myśliwski zakopujący odnalezioną zwierzynę. Jest to cecha dyskwalifikująca psa z polowań.
- gniazdowisko
miejsce, gdzie ptaki co roku gromadnie zakładają gniazda.
- gruba
o szczennej waderze lub liszce: nosząca płód.
- gubić
1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.
- gwizd
1) głos sionki i jarząbka;
2) ryj dzika.
- gach
samiec zająca.
- gniazdować, gniazdować, gnieździć się
o ptakach: zakładać gniazda.
- grajcarkowaty
o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).
- gońka
sarna koza grzejąca się poza okresem rui.
- gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)
gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową (...)