Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gołąb grzywacz

gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)

ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość ciała 43 cm, rozpiętość skrzydeł 75 cm. Zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia, parki. Żywi się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi 2-3 razy w roku. Gnieździ się na drzewach. Oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez 24 dni. Ptak łowny. G. przylatuje w marcu, a odlatuje w okresie sierpień-listopad.

Gołąb grzywacz (Columba palumbus) – największy dziki gołąb polski, należący do rzędu gołębiowatych. Charakteryzuje się szaroniebieskim upierzeniem z białymi pręgami na skrzydłach oraz białą pręgą po bokach szyi u osobników dorosłych. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 43 cm, rozpiętość skrzydeł zaś wynosi 75 cm. Ptak ten zamieszkuje lasy, śródpolne zadrzewienia oraz parki, gdzie odżywia się nasionami, żołędziami, bukwią, pączkami drzew, ślimakami i owadami. Lęgi odbywa 2-3 razy w roku, gnieździ się na drzewach i oboje rodzice wysiadują 2 białe jaja przez około 15 dni. Pisklęta są gniazdownikami i przebywają w gnieździe przez około 24 dni. Gołąb grzywacz jest ptakiem łownym i migruje do Polski na wiosnę od marca do listopada.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołąb grzywacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

głownia

klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.

gruszka

wybrzuszenie w kolistej linii myśliwych podczas polowania w kotły na zające.

gałęźnik

młody ptak drapieżny wychodzący już z gniazda i przebywający na sąsiednich gałęziach, lecz nie umiejący jeszcze dobrze latać. Chętnie brany jest na ptaka łowczego.

gruby, gruby (zwierz)

o mocnym byku lub odyńcu.

grążyce

grupa kaczek nurkujących. Mają one krępą budowę ciała, ogon osadzony niemal poziomo, krótkie skrzydła, głowa duża na dość krótkiej szyi, na tylnym palcu nóg dobrze rozwinięty płatek (...)

gwintówka

staropolska nazwa broni myśliwskiej gwintowanej.

grot

1) ostre zakończenie oszczepu;
2) zakończenie iglicy;
3) odnoga kończąca tykę w parostkach kozła;
4) ostre zakończenie odnogi w wieńcu jelenia;
5) zakończenie (...)

garbić się

o zwierzynie, która po otrzymaniu postrzału na miękkie charakterystycznie wygina grzbiet.

guldynka

staropolska myśliwska strzelba gwintowana, wyrabiana w XVII i XVIII w. Pierwsze g. miały zamki kołowe, późniejsze skałkowe.

gołębiarka

broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki (...)