Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: głos!

głos!

rozkaz dla psa aby szczekał.

Głos - rozkaz dla psa myśliwskiego, nakazujący mu szczekanie w celu wypłoszenia lub odnalezienia zwierzęcia łownego. Rozkaz ten jest często stosowany podczas polowania, gdy pies ma za zadanie znaleźć lub wystraszyć zwierzynę i dostarczyć informacji o jej położeniu poprzez szczekanie. Komenda "głos" stanowi istotny element szkolenia psów myśliwskich, które są specjalnie wyszkolone do współpracy z myśliwym i pracy na terenie leśnym w poszukiwaniu zwierzyny łownej.

W kontekście pracy psów myśliwskich, komenda "głos" jest kluczowym sygnałem dla psa, który natychmiast reaguje na nią poprzez wytwarzanie charakterystycznego dźwięku - szczekania. Efektywność tej komendy zależy od odpowiedniego szkolenia psa oraz jego przestrzegania poleceń. Głos jest więc nieodłącznym elementem pracy z psem myśliwskim i odnosi się bezpośrednio do jego roli podczas polowań.

Oprócz pracy w lesie podczas polowań, komenda "głos" może być również stosowana w innych sytuacjach, takich jak poszukiwanie zaginionego psa czy też w treningu i doskonaleniu umiejętności psów myśliwskich. Kluczowym aspektem efektywnego wykorzystania tej komendy jest precyzyjne szkolenie i odpowiednie budowanie relacji między psem a przewodnikiem. Dzięki temu możliwe jest skuteczne wykorzystanie psa do realizacji zadań na terenie leśnym oraz kontrolowane reagowanie na polecenia podczas polowania czy innych działań łowieckich.

Podsumowując, "głos" to komenda wykorzystywana w pracy z psem myśliwskim, mająca na celu nakłonienie go do szczekania w celu odnalezienia lub wystraszenia zwierzyny łownej. Szkolenie psów myśliwskich pod kątem tej komendy ma kluczowe znaczenie dla efektywności ich działania podczas polowań oraz innych działań związanych z pracą w terenie leśnym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj głos! w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gryfon francuski

mało popularna w Polsce rasa wyżłów. Sierść gryfona francuskiego charakterystycznie powykręcana i stercząca zabezpiecza go doskonale podczas pracy w szuwarach.

głownia

klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.

guzikarz

młody kozioł noszący poroże w kształcie guzików (zob. kryterium odstrzału selekcyjnego).

gniazdownik

(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w (...)

guldynka

staropolska myśliwska strzelba gwintowana, wyrabiana w XVII i XVIII w. Pierwsze g. miały zamki kołowe, późniejsze skałkowe.

grzywa

gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.

gniazdowy

inaczej lęgowy.

grzebiące

inaczej kumki.

gach

samiec zająca.

gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)

kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)