Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: głos!

głos!

rozkaz dla psa aby szczekał.

Głos - rozkaz dla psa myśliwskiego, nakazujący mu szczekanie w celu wypłoszenia lub odnalezienia zwierzęcia łownego. Rozkaz ten jest często stosowany podczas polowania, gdy pies ma za zadanie znaleźć lub wystraszyć zwierzynę i dostarczyć informacji o jej położeniu poprzez szczekanie. Komenda "głos" stanowi istotny element szkolenia psów myśliwskich, które są specjalnie wyszkolone do współpracy z myśliwym i pracy na terenie leśnym w poszukiwaniu zwierzyny łownej.

W kontekście pracy psów myśliwskich, komenda "głos" jest kluczowym sygnałem dla psa, który natychmiast reaguje na nią poprzez wytwarzanie charakterystycznego dźwięku - szczekania. Efektywność tej komendy zależy od odpowiedniego szkolenia psa oraz jego przestrzegania poleceń. Głos jest więc nieodłącznym elementem pracy z psem myśliwskim i odnosi się bezpośrednio do jego roli podczas polowań.

Oprócz pracy w lesie podczas polowań, komenda "głos" może być również stosowana w innych sytuacjach, takich jak poszukiwanie zaginionego psa czy też w treningu i doskonaleniu umiejętności psów myśliwskich. Kluczowym aspektem efektywnego wykorzystania tej komendy jest precyzyjne szkolenie i odpowiednie budowanie relacji między psem a przewodnikiem. Dzięki temu możliwe jest skuteczne wykorzystanie psa do realizacji zadań na terenie leśnym oraz kontrolowane reagowanie na polecenia podczas polowania czy innych działań łowieckich.

Podsumowując, "głos" to komenda wykorzystywana w pracy z psem myśliwskim, mająca na celu nakłonienie go do szczekania w celu odnalezienia lub wystraszenia zwierzyny łownej. Szkolenie psów myśliwskich pod kątem tej komendy ma kluczowe znaczenie dla efektywności ich działania podczas polowań oraz innych działań związanych z pracą w terenie leśnym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj głos! w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gastrolity
(...)

gordon seter

pies myśliwski, zwany inaczej selerem szkockim, maści czarnej podpalanej. Najbardziej odporny ze wszystkich seterów na trudy polowania. Posiada zdolność pracy zarówno górnym jak i dolnym (...)

gońka

sarna koza grzejąca się poza okresem rui.

głownia

klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.

gęba

pysk żubra, muflona, kozicy i zwierzyny płowej.

grankulka

dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.

gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)

kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)

gwizdać

o słonkach i jarząbkach: wydawać głos podobny do gwizdania.

grabarz

pies myśliwski zakopujący odnalezioną zwierzynę. Jest to cecha dyskwalifikująca psa z polowań.

gruba

o szczennej waderze lub liszce: nosząca płód.