Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie

Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie

założone w 1876 r. przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, obejmowało swym zasięgiem całą Małopolskę. Uważane jest za pierwowzór PZŁ. Towarzystwo to wydawało pierwsze polskie czasopismo łowieckie - miesięcznik Łowiec ("pierwszy numer wyd. 10 stycznia 1878 r.). W 1921 r. GTŁ zmieniło nazwę na Małopolskie Towarzystwo Łowieckie, które w 1926 r. weszło w skład Centralnego Związku Polskich. Stowarzyszeń Łowieckich, przekształconego następnie w 1929 r. w Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich.

Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie (GTŁ) było pierwszym polskim stowarzyszeniem łowieckim założonym w 1876 roku przez Włodzimierza Dzieduszyckiego. Jego celem było propagowanie i upowszechnianie wiedzy na temat łowiectwa oraz ochrona zwierzyny, obejmując swym zasięgiem całą Małopolskę.

GTŁ wydało pierwsze polskie czasopismo łowieckie - miesięcznik Łowiec, którego pierwszy numer ukazał się 10 stycznia 1878 roku. Czasopismo to zdobyło szeroką popularność wśród myśliwych i było cenione za treści dotyczące różnych aspektów łowiectwa, takich jak hodowla zwierzyny, techniki polowań oraz informacje o nowych odkryciach i postępach w dziedzinie łowiectwa.

W 1921 roku GTŁ zmieniło nazwę na Małopolskie Towarzystwo Łowieckie i weszło w skład Centralnego Związku Polskich Stowarzyszeń Łowieckich, który przekształcił się później w 1929 roku w Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich. Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie jest uznawane za pierwowzór Polskiego Związku Łowieckiego (PZŁ) i jest cenione za swoje osiągnięcia w propagowaniu i upowszechnianiu wiedzy na temat łowiectwa oraz ochrony zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

guldynka

staropolska myśliwska strzelba gwintowana, wyrabiana w XVII i XVIII w. Pierwsze g. miały zamki kołowe, późniejsze skałkowe.

grabarz

pies myśliwski zakopujący odnalezioną zwierzynę. Jest to cecha dyskwalifikująca psa z polowań.

gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)

gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową (...)

głuszec, głuszec (Tetrao urogallus L.)

największy z europejskich kuraków leśnych. Długość ciała koguta 85-110 cm, rozpiętość skrzydeł 120-144 cm, ciężar 3-6,5 kg. Długość ciała kury 65-70 cm, rozpiętość skrzydeł (...)

gon

okres godowy kozic; 2. głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie,

gruby, gruby (zwierz)

o mocnym byku lub odyńcu.

grzebień

długa, gęsta sierść na grzbiecie kozicy.

gończy

pies myśliwski służący do wypędzania zwierzyny z miotu, który podczas pracy głosi gonioną zwierzynę.

gołębiarz

inaczej jastrząb gołębiarz.

gomóła

jeleń byk po zrzuceniu wieńca.