Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie

Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie

założone w 1876 r. przez Włodzimierza Dzieduszyckiego, obejmowało swym zasięgiem całą Małopolskę. Uważane jest za pierwowzór PZŁ. Towarzystwo to wydawało pierwsze polskie czasopismo łowieckie - miesięcznik Łowiec ("pierwszy numer wyd. 10 stycznia 1878 r.). W 1921 r. GTŁ zmieniło nazwę na Małopolskie Towarzystwo Łowieckie, które w 1926 r. weszło w skład Centralnego Związku Polskich. Stowarzyszeń Łowieckich, przekształconego następnie w 1929 r. w Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich.

Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie (GTŁ) było pierwszym polskim stowarzyszeniem łowieckim założonym w 1876 roku przez Włodzimierza Dzieduszyckiego. Jego celem było propagowanie i upowszechnianie wiedzy na temat łowiectwa oraz ochrona zwierzyny, obejmując swym zasięgiem całą Małopolskę.

GTŁ wydało pierwsze polskie czasopismo łowieckie - miesięcznik Łowiec, którego pierwszy numer ukazał się 10 stycznia 1878 roku. Czasopismo to zdobyło szeroką popularność wśród myśliwych i było cenione za treści dotyczące różnych aspektów łowiectwa, takich jak hodowla zwierzyny, techniki polowań oraz informacje o nowych odkryciach i postępach w dziedzinie łowiectwa.

W 1921 roku GTŁ zmieniło nazwę na Małopolskie Towarzystwo Łowieckie i weszło w skład Centralnego Związku Polskich Stowarzyszeń Łowieckich, który przekształcił się później w 1929 roku w Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich. Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie jest uznawane za pierwowzór Polskiego Związku Łowieckiego (PZŁ) i jest cenione za swoje osiągnięcia w propagowaniu i upowszechnianiu wiedzy na temat łowiectwa oraz ochrony zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

grankulka

dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.

grzęzy

wymiona samic zwierzyny płowej.

gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)

kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)

gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)

ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość (...)

grajcarkowaty

o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).

górować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.

głosić

o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.

gra

1) charakterystyczne zachowanie się niektórych ptaków na tokowisku, np. głuszce, cietrzewie;
2) szczekanie psów gończych idących po tropie.

gęś mała, gęś mała (Anser erythropus L.)

najmniejsza z występujących w Polsce gęsi. Długość ciała 60 cm, rozpiętość skrzydeł 105 cm, ciężar 1,5-2 kg, ciemniejsza od g. białoczelnej. Biała plama na czole zachodzi między (...)

gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)

gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową (...)