Definicja hasła: głosić
- głosić
o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.
Głoszenie to jedna z najważniejszych umiejętności psów myśliwskich. Jest to szczególny rodzaj komunikacji między psem a myśliwym, który pozwala na współpracę w polowaniu. Głoszenie polega na tym, że pies wydaje określone dźwięki, aby oznajmić myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.
Pies może głosić w różny sposób, w zależności od tego, jakiego rodzaju zwierzę śledzi. Na przykład, jeśli pies śledzi jelenia, może wydawać głośne skomlenia lub szczekanie. Jeśli pies śledzi lisa lub innego drobnego zwierzęcia, może wydawać cichsze dźwięki, takie jak szelest lub szuranie. Głoszenie ma również inne funkcje niż tylko informowanie myśliwego o tropach zwierząt.
Pies może również głosić, aby ostrzec innych psów myśliwskich o nadchodzącym niebezpieczeństwie lub ostrzec swojego pana o obecności dzikich zwierząt. Głoszenie jest również uważane za formę komunikacji między psami i może być uznawane za rodzaj mowy psów.
Warto podkreślić, że dla myśliwego umiejętność interpretacji głosu psa myśliwskiego jest kluczowa podczas polowania. Myślistwo z udziałem psów opiera się w dużej mierze na tej specyficznej formie komunikacji, co czyni ją niezbędną zarówno dla skuteczności polowania, jak i bezpieczeństwa uczestników.
Podsumowując, głoszenie jest istotnym elementem pracy psów myśliwskich polegającym na emitowaniu określonych dźwięków informujących o tropach zwierząt oraz innych zagrożeniach podczas polowania. Ta umiejętność łączy się z naturalnym instynktem zwierzaka oraz specjalistycznym treningiem dostosowanym do konkretnych warunków łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj głosić w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gęś mała, gęś mała (Anser erythropus L.)
najmniejsza z występujących w Polsce gęsi. Długość ciała 60 cm, rozpiętość skrzydeł 105 cm, ciężar 1,5-2 kg, ciemniejsza od g. białoczelnej. Biała plama na czole zachodzi między (...)
- glot
staropolska nazwa śrutu.
- gęba
pysk żubra, muflona, kozicy i zwierzyny płowej.
- Greener
angielska fabryka broni śrutowej.
- grajcarkowaty
o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).
- grzywa
gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.
- grankulka
dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.
- gończy
pies myśliwski służący do wypędzania zwierzyny z miotu, który podczas pracy głosi gonioną zwierzynę.
- gra
1) charakterystyczne zachowanie się niektórych ptaków na tokowisku, np. głuszce, cietrzewie;
2) szczekanie psów gończych idących po tropie.
- gniazdo
miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.