Definicja hasła: głosić
- głosić
o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.
Głoszenie to jedna z najważniejszych umiejętności psów myśliwskich. Jest to szczególny rodzaj komunikacji między psem a myśliwym, który pozwala na współpracę w polowaniu. Głoszenie polega na tym, że pies wydaje określone dźwięki, aby oznajmić myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.
Pies może głosić w różny sposób, w zależności od tego, jakiego rodzaju zwierzę śledzi. Na przykład, jeśli pies śledzi jelenia, może wydawać głośne skomlenia lub szczekanie. Jeśli pies śledzi lisa lub innego drobnego zwierzęcia, może wydawać cichsze dźwięki, takie jak szelest lub szuranie. Głoszenie ma również inne funkcje niż tylko informowanie myśliwego o tropach zwierząt.
Pies może również głosić, aby ostrzec innych psów myśliwskich o nadchodzącym niebezpieczeństwie lub ostrzec swojego pana o obecności dzikich zwierząt. Głoszenie jest również uważane za formę komunikacji między psami i może być uznawane za rodzaj mowy psów.
Warto podkreślić, że dla myśliwego umiejętność interpretacji głosu psa myśliwskiego jest kluczowa podczas polowania. Myślistwo z udziałem psów opiera się w dużej mierze na tej specyficznej formie komunikacji, co czyni ją niezbędną zarówno dla skuteczności polowania, jak i bezpieczeństwa uczestników.
Podsumowując, głoszenie jest istotnym elementem pracy psów myśliwskich polegającym na emitowaniu określonych dźwięków informujących o tropach zwierząt oraz innych zagrożeniach podczas polowania. Ta umiejętność łączy się z naturalnym instynktem zwierzaka oraz specjalistycznym treningiem dostosowanym do konkretnych warunków łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj głosić w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- grzebiące
inaczej kumki.
- gody
okres godowy u zwierzyny, np. rykowisko u jeleni, cieczka lisów czy tokowisko cietrzewi.
- grzęzy
wymiona samic zwierzyny płowej.
- gonić się
o sukach psów i lisów: być w stanie gotowości do zapłodnienia.
- gołębiarka
broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki (...)
- głownia
klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.
- grankulka
dawna nazwa kuli do strzelby śrutowej. Grandkulka była większa od lojtki, a mniejsza od normalnej kuli. Nazwa pochodzi od jej graniastego kształtu. Nabój zawierał kilka sztuk grandkulki.
- gorączka myśliwska
podniecenie, ogarniające myśliwego na widok ukazującej się zwierzyny; nieopanowane utrudnia precyzyjne oddanie strzału.
- gniazdować, gniazdować, gnieździć się
o ptakach: zakładać gniazda.