Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gubić

gubić

1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.

Gubić to termin używany w kontekście polowania oraz pracy psów myśliwskich. Odwołuje się on do dwóch głównych znaczeń. Pierwsze dotyczy sytuacji, w której myśliwy nie odnajduje zwierzęcia, które zostało przez niego uprzednio postrzelone. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak niewłaściwe trafienie, czy też ucieczka zwierzyny w gęstym terenie. W takiej sytuacji mówi się, że myśliwy "gubi" strzeloną zwierzynę.

Drugie znaczenie dotyczy psów myśliwskich i odnosi się do utraty tropu lub wiatru przez psa podczas polowania. Psy myśliwskie są szkolone do śledzenia zapachów i tropienia zwierząt, jednakże mogą one czasem "zgubić" ślad – zwłaszcza gdy teren staje się trudny lub zapachy mieszają się z innymi aromatami. Owiędnięcie lub zmiana kierunku wiatru również może sprawić, że pies zgubi trop lub wiatr.

Kluczowa jest tu więc umiejętność pracy zarówno samego myśliwego, jak i jego psa - konieczne jest utrzymanie odpowiedniej koncentracji oraz umiejętność interpretacji oznak terenowych i ruchów zwierzyny. Sytuacje gubienia mogą skutkować zarówno zerwaniem jednej linii polowania, jak i być elementem większej strategii podczas polowania zbiorowego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gubić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

glot

staropolska nazwa śrutu.

gubić

1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.

gryfon francuski

mało popularna w Polsce rasa wyżłów. Sierść gryfona francuskiego charakterystycznie powykręcana i stercząca zabezpiecza go doskonale podczas pracy w szuwarach.

gęsi

nazwa kilku gatunków ptaków z rzędu blaszkodziobych, z których tylko gęgawa jest w Polsce lęgowa (nielicznie). Pozostałe gatunki są przelotne. W Polsce spotkać można 2 rodzaje gęsi: 1) (...)

grzanka

mały kawałek chleba usmażony w odpowiedniej przyprawie, służący jako przynęta na lisa.

gruszka

wybrzuszenie w kolistej linii myśliwych podczas polowania w kotły na zające.

gruba zwierzyna

zob. zwierzyna gruba.

gniazdownik

(zwykle w liczbie mnogiej) 1) ptak, który po wylęgu pozostaje w gnieździe, ponieważ wymaga opieki i karmienia. Dopiero po pewnym czasie osiąga samodzielność i opuszcza gniazdo;
2) w (...)

gomółka

samiec okresowo nie posiadający poroża

grzebień

długa, gęsta sierść na grzbiecie kozicy.