Definicja hasła: gon
- gon
okres godowy kozic; 2. głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie,
Gon to okres godowy kozic, który zazwyczaj trwa od połowy marca do połowy maja. W tym czasie samce kozic wydają charakterystyczny głos, zwany gonem, aby przyciągnąć samice. Głos ten jest bardzo donośny i można go usłyszeć na duże odległości. Samce wydają go wielokrotnie, aż do momentu, gdy samica się pojawi.
Drugie znaczenie słowa „gon” to głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie. Głos ten jest bardzo donośny i można go usłyszeć na duże odległości. Jest to sposób na ostrzeganie innych myśliwych o obecności zwierzyny w okolicy. Głos ten jest również używany do przywołania innych psów myśliwskich, aby pomogli w polowaniu.
Gon jest ważnym elementem łowiectwa i ma istotne znaczenie dla myśliwych i ich psów. Dzięki niemu myśliwi mogą lepiej śledzić i polować na zwierzynę oraz ostrzegać innych o jej obecności. Termin "gon" odnosi się zarówno do fenomenu naturalnego (okres godowy kozic) jak i aktywności ludzkiej (głosy psów podczas pędzenia zwierzyny), przedstawiając szeroki zakres działań i zjawisk związanych z myślistwem.
Podczas okresu godowego "gon" pełni istotną rolę w zachowaniach społecznych kozic, wpływając na ich interakcje i hierarchię w stadzie. Natomiast w kontekście pędzenia zwierzyny "gon" stanowi nie tylko informację o obecności zdobyczy, ale także służy koordynacji działań między psami myśliwskimi oraz informuje inne osoby polujące o aktualnej sytuacji łowieckiej.
W rezultacie termin "gon" łączy aspekty biologiczne (godowy okres kozic) z praktykami łowieckimi (prowadzenie psów w polowaniu), tworząc integralną część przebiegu łowieckiego sezonu oraz skutecznej strategii zdobywania zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gon w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gęba
pysk żubra, muflona, kozicy i zwierzyny płowej.
- gryzawka
gałązki wierzby lub osiki nasycone solą, przeznaczone dla ząjęcy do obgryzania.
- gruby, gruby (zwierz)
o mocnym byku lub odyńcu.
- grawerunek
wklęsłe lub wypukłe rysunki zdobiące metalowe części broni myśliwskiej.
- gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)
gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową (...)
- grzanka
mały kawałek chleba usmażony w odpowiedniej przyprawie, służący jako przynęta na lisa.
- grajcarkowaty
o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).
- gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)
ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość (...)
- gordon seter
pies myśliwski, zwany inaczej selerem szkockim, maści czarnej podpalanej. Najbardziej odporny ze wszystkich seterów na trudy polowania. Posiada zdolność pracy zarówno górnym jak i dolnym (...)
- gołębiarka
broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki (...)