Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gon

gon

okres godowy kozic; 2. głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie,

Gon to okres godowy kozic, który zazwyczaj trwa od połowy marca do połowy maja. W tym czasie samce kozic wydają charakterystyczny głos, zwany gonem, aby przyciągnąć samice. Głos ten jest bardzo donośny i można go usłyszeć na duże odległości. Samce wydają go wielokrotnie, aż do momentu, gdy samica się pojawi.

Drugie znaczenie słowa „gon” to głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie. Głos ten jest bardzo donośny i można go usłyszeć na duże odległości. Jest to sposób na ostrzeganie innych myśliwych o obecności zwierzyny w okolicy. Głos ten jest również używany do przywołania innych psów myśliwskich, aby pomogli w polowaniu.

Gon jest ważnym elementem łowiectwa i ma istotne znaczenie dla myśliwych i ich psów. Dzięki niemu myśliwi mogą lepiej śledzić i polować na zwierzynę oraz ostrzegać innych o jej obecności. Termin "gon" odnosi się zarówno do fenomenu naturalnego (okres godowy kozic) jak i aktywności ludzkiej (głosy psów podczas pędzenia zwierzyny), przedstawiając szeroki zakres działań i zjawisk związanych z myślistwem.

Podczas okresu godowego "gon" pełni istotną rolę w zachowaniach społecznych kozic, wpływając na ich interakcje i hierarchię w stadzie. Natomiast w kontekście pędzenia zwierzyny "gon" stanowi nie tylko informację o obecności zdobyczy, ale także służy koordynacji działań między psami myśliwskimi oraz informuje inne osoby polujące o aktualnej sytuacji łowieckiej.

W rezultacie termin "gon" łączy aspekty biologiczne (godowy okres kozic) z praktykami łowieckimi (prowadzenie psów w polowaniu), tworząc integralną część przebiegu łowieckiego sezonu oraz skutecznej strategii zdobywania zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gon w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gruba zwierzyna

zob. zwierzyna gruba.

guldynka

staropolska myśliwska strzelba gwintowana, wyrabiana w XVII i XVIII w. Pierwsze g. miały zamki kołowe, późniejsze skałkowe.

grążyce

grupa kaczek nurkujących. Mają one krępą budowę ciała, ogon osadzony niemal poziomo, krótkie skrzydła, głowa duża na dość krótkiej szyi, na tylnym palcu nóg dobrze rozwinięty płatek (...)

gra

1) charakterystyczne zachowanie się niektórych ptaków na tokowisku, np. głuszce, cietrzewie;
2) szczekanie psów gończych idących po tropie.

gęba

pysk żubra, muflona, kozicy i zwierzyny płowej.

gońka

sarna koza grzejąca się poza okresem rui.

gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)

kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)

gęsi

nazwa kilku gatunków ptaków z rzędu blaszkodziobych, z których tylko gęgawa jest w Polsce lęgowa (nielicznie). Pozostałe gatunki są przelotne. W Polsce spotkać można 2 rodzaje gęsi: 1) (...)

gruchanie

głos wydawany przez gołębie.

górować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.