Definicja hasła: gon
- gon
okres godowy kozic; 2. głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie,
Gon to okres godowy kozic, który zazwyczaj trwa od połowy marca do połowy maja. W tym czasie samce kozic wydają charakterystyczny głos, zwany gonem, aby przyciągnąć samice. Głos ten jest bardzo donośny i można go usłyszeć na duże odległości. Samce wydają go wielokrotnie, aż do momentu, gdy samica się pojawi.
Drugie znaczenie słowa „gon” to głos psów podczas pędzenia zwierzyny w miocie. Głos ten jest bardzo donośny i można go usłyszeć na duże odległości. Jest to sposób na ostrzeganie innych myśliwych o obecności zwierzyny w okolicy. Głos ten jest również używany do przywołania innych psów myśliwskich, aby pomogli w polowaniu.
Gon jest ważnym elementem łowiectwa i ma istotne znaczenie dla myśliwych i ich psów. Dzięki niemu myśliwi mogą lepiej śledzić i polować na zwierzynę oraz ostrzegać innych o jej obecności. Termin "gon" odnosi się zarówno do fenomenu naturalnego (okres godowy kozic) jak i aktywności ludzkiej (głosy psów podczas pędzenia zwierzyny), przedstawiając szeroki zakres działań i zjawisk związanych z myślistwem.
Podczas okresu godowego "gon" pełni istotną rolę w zachowaniach społecznych kozic, wpływając na ich interakcje i hierarchię w stadzie. Natomiast w kontekście pędzenia zwierzyny "gon" stanowi nie tylko informację o obecności zdobyczy, ale także służy koordynacji działań między psami myśliwskimi oraz informuje inne osoby polujące o aktualnej sytuacji łowieckiej.
W rezultacie termin "gon" łączy aspekty biologiczne (godowy okres kozic) z praktykami łowieckimi (prowadzenie psów w polowaniu), tworząc integralną część przebiegu łowieckiego sezonu oraz skutecznej strategii zdobywania zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gon w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- grajcarkowaty
o porożu kozła w kształcie podobnym do korkociągu (zob. mylkusy).
- gołąb grzywacz, gołąb grzywacz (Columba palumbus L.)
ptak z rzędu gołębiowatych, największy z polskich dzikich gołębi. Upierzenie szaroniebieskie, na skrzydłach białe pręgi; u osobników dorosłych biała pręga po bokach szyi. Długość (...)
- grzywa
gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.
- gruchanie
głos wydawany przez gołębie.
- gorączka myśliwska
podniecenie, ogarniające myśliwego na widok ukazującej się zwierzyny; nieopanowane utrudnia precyzyjne oddanie strzału.
- gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)
kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)
- gracz
głuszec grający swą pieśń, tokujący.
- górować
o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.
- gomóła
jeleń byk po zrzuceniu wieńca.
- grzybek
kula z broni gwintowanej po rozgrzybkowaniu