Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gończy

gończy

pies myśliwski służący do wypędzania zwierzyny z miotu, który podczas pracy głosi gonioną zwierzynę.

Gończy to pies myśliwski, który jest wykorzystywany do wypędzania zwierzyny z jej kryjówki, tzw. miotu, podczas polowania. Charakteryzuje go umiejętność głoszenia gonionego zwierzęcia w trakcie pracy, co ułatwia myśliwym śledzenie jego ruchów. Gończy powinien cechować się szybkością, siłą oraz wytrzymałością, aby efektywnie wykonywać swoje zadanie. Oprócz wypędzania zwierzyny z miotu pies ten może być także wykorzystywany do wyprowadzania zwierzyny na polowanie. Jest to rasa psów inteligentna i łatwa w szkoleniu. Posiada silny instynkt polowania oraz cechuje się lojalnością wobec właściciela. Nie bez znaczenia jest także fakt, że gończe są odporne na warunki atmosferyczne, co pozwala im pracować przez długi czas bez utraty efektywności. Obserwuje się także ich naturalną skłonność do towarzyskiego zachowania i chęci bycia w centrum uwagi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gończy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

głuszka, głuszka, głuszyca

samica głuszca.

gońka

sarna koza grzejąca się poza okresem rui.

gruba zwierzyna

zob. zwierzyna gruba.

grążyce

grupa kaczek nurkujących. Mają one krępą budowę ciała, ogon osadzony niemal poziomo, krótkie skrzydła, głowa duża na dość krótkiej szyi, na tylnym palcu nóg dobrze rozwinięty płatek (...)

ględzenie

głos wydawany przez łanie w czasie rykowiska.

gryfon francuski

mało popularna w Polsce rasa wyżłów. Sierść gryfona francuskiego charakterystycznie powykręcana i stercząca zabezpiecza go doskonale podczas pracy w szuwarach.

glot

staropolska nazwa śrutu.

gągoł, gągoł (Bucephala clangula L.)

kaczka z rzędu blaszkodziobych należąca do grążyc. W Polsce gnieździ się nielicznie na północy kraju. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę i górną część szyi czarną z (...)

gody

okres godowy u zwierzyny, np. rykowisko u jeleni, cieczka lisów czy tokowisko cietrzewi.

gubić

1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.