Definicja hasła: gołębiarz
- gołębiarz
inaczej jastrząb gołębiarz.
Gołębiarz, inaczej jastrząb gołębiarz, to ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych. Samce tego gatunku osiągają długość ciała 53-55 cm, natomiast samice są większe i mogą mierzyć od 60 do 63 cm. Rozpiętość skrzydeł u samca wynosi od 101 do 103 cm, a u samicy od 116 do 120 cm. Charakterystyczne dla gołębiarza są brązowe lub popielatoszare upierzenie, żółte oczy, długi ogon z czterema pręgami oraz krótkie skrzydła.
W Polsce gołębiarze są dość pospolite i zamieszkują głównie starsze drzewostany. Polują na polach graniczących z lasem, gdzie zdobywają swoje pożywienie - gady, ptaki i ssaki. Samica gołębiarza składa zazwyczaj 3-5 jaj w gnieździe umieszczonym wysoko w koronie drzewa i wysiaduje je przez około 35-38 dni głównie sama, podczas gdy samiec dostarcza pożywienie. Pisklęta opuszczają gniazdo około 40 dni po wykluciu.
Gołębiarz jest wykorzystywany w sokolnictwie jako ptak łowczy ze względu na swoje umiejętności łowieckie. Jest to bardzo sprytny ptak, zdolny do polowania na inne ptaki i zwierzęta. Jego umiejętności są doceniane przez myśliwych na całym świecie. Warto jednak pamiętać ochronie tego gatunku i jego siedlisk w ramach zachowania różnorodności biologicznej i ekosystemów naturalnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gołębiarz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę G
- gryfon francuski
mało popularna w Polsce rasa wyżłów. Sierść gryfona francuskiego charakterystycznie powykręcana i stercząca zabezpiecza go doskonale podczas pracy w szuwarach.
- głownia
klinga, ostrze białej broni - kordelasa, szabli itp.
- gwizd
1) głos sionki i jarząbka;
2) ryj dzika.
- grzęzy
wymiona samic zwierzyny płowej.
- gwizdać
o słonkach i jarząbkach: wydawać głos podobny do gwizdania.
- gałęźnik
młody ptak drapieżny wychodzący już z gniazda i przebywający na sąsiednich gałęziach, lecz nie umiejący jeszcze dobrze latać. Chętnie brany jest na ptaka łowczego.
- gomóła
jeleń byk po zrzuceniu wieńca.
- grabarz
pies myśliwski zakopujący odnalezioną zwierzynę. Jest to cecha dyskwalifikująca psa z polowań.
- glot
staropolska nazwa śrutu.
- gorączka myśliwska
podniecenie, ogarniające myśliwego na widok ukazującej się zwierzyny; nieopanowane utrudnia precyzyjne oddanie strzału.