Internetowy Słownik Łowiecki

Borsuk, inaczej jaźwiec, jest gatunkiem łownym z rodziny łasicowatych (Mustelidae), charakteryzującym się długim ciałem o długości 61-72 cm, wysokością 30 cm i wagą 10-16 kg. Posiada silne kończyny, przy przednich łapach ma długie pazury, które służą mu do kopania nor. Jego szata skórna cechuje się srebrzysto-szarym wierzchem ciała oraz czarnym spodem, a na bokach głowy widoczna jest z daleka szeroka czarna pręga. Borsuk zamieszkuje lasy i remizy śródpolne, a spotykany jest również w obszarach górskich nawet do 3000 m npm.

To zwierzę nocne, aktywne głównie w godzinach wieczornych i nocnych, wychodzi z nor w poszukiwaniu pokarmu. Borsuk odżywia się zarówno pokarmem roślinnym (jagody, nasiona, kłącza), jak i zwierzęcym (drobne kręgowce, jaja ptaków, owady). Kopie obszerne nory, gdzie przesypia dzień oraz okres zimowy i rozmnaża się. Po około roku ciąży samica rodzi 3-4 młode.

Jako zwierzę łowne borsuk jest obiektem polowań jesienią. Jest istotnym elementem ekosystemu lasów, gdyż reguluje liczebność drobnych gryzoni i innych szkodników leśnych. Osiedla się w określonym miejscu przez całe życie od kilku do kilkudziesięciu hektarów terytorium i jest samotnikiem nieprzychylnym do towarzystwa innych osobników. Samce są bardzo agresywne wobec siebie nawzajem i nierzadko walczą o terytorium.