Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: język łowiecki

język łowiecki

fachowe słownictwo myśliwskie powstałe na przestrzeni wieków i ciągle żywe wśród myśliwych. Polski język łowiecki został szczegółowo opracowany przez Stanisława Hoppego, autora Słownika jeżyka łowieckiego i opracowania Polski język łowiecki.

Język łowiecki to specjalistyczny język używany w środowisku myśliwych, zawierający szerokie spektrum terminologii związanej z polowaniami, dziką przyrodą, hodowlą zwierząt łownych oraz innymi aspektami związanymi z łowiectwem. Jego korzenie sięgają wieków temu i ewoluował wraz z rozwojem technik myśliwskich oraz zrozumienia ekosystemów leśnych i polnych. Język ten skupia się na precyzyjnym opisaniu różnorodnych aspektów myślistwa, takich jak zachowanie zwierzyny, techniki polowań, a także sprzęt i narzędzia wykorzystywane przez myśliwych.

Stanisław Hoppe, autor Słownika języka łowieckiego oraz opracowania "Polski język łowiecki", szczegółowo zbadał i udokumentował bogactwo tego specjalistycznego języka. Słownik języka łowieckiego koncentruje się zarówno na tradycyjnej terminologii łowieckiej, jak i nowoczesnych pojęciach dotyczących ochrony przyrody oraz zrównoważonego gospodarowania populacjami zwierząt.

Język łowiecki nie tylko służy do precyzyjnego komunikowania się między myśliwymi, ale również odzwierciedla ich głęboką związek z naturą i obszarem ich praktyk. Dzięki temu jest nośnikiem tradycji, wiedzy ekologicznej oraz praktycznych umiejętności potrzebnych do skutecznego zarządzania populacjami zwierząt łownych i utrzymania zdrowego ekosystemu leśnego.

Współczesny język łowiecki ściśle związany jest również z zapewnianiem bezpieczeństwa podczas polowań oraz przestrzeganiem przepisów dotyczących ochrony przyrody. Właściwe stosowanie terminologii łowieckiej ma na celu minimalizowanie negatywnego oddziaływania polowań na populacje dzikiej zwierzyny oraz zachowanie równowagi ekologicznej w danym obszarze.

Bogactwo słownictwa i niuanse języka łowieckiego odzwierciedlają wieloletnie doświadczenie myśliwych oraz ich zaangażowanie w odpowiedzialne zarządzanie środowiskiem naturalnym. Terminologia ta jest integralną częścią dziedzictwa kulturowego i ekologicznego społeczności myśliwskich, a jednocześnie stanowi ważne narzędzie wspomagające ochronę dzikiej przyrody.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj język łowiecki w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę J

zobacz pełną listę haseł

jagdterier

niemiecki terier myśliwski, używany jako dzikarz i norowiec. Ma twardą, szorstką sierść, przylegającą do skóry. Maść czarna, podpalana na pysku, łapach, piersi i podogoniu. Wysokość (...)

jastrzębiarstwo

przeciwstawiane często sokolnictwu polowanie z jastrzębiami jako ptakami łowczymi.

jastrząb gołębiarz, jastrząb gołębiarz (Accipiter gentilis L.)

ptak drapie&ty z rodziny jastrzębiowatych, długość ciała samca 53-55 cm, samicy 60-63 cm, rozpiętość skrzydeł odpowiednio 101-103 cm oraz 116-120 cm. Upierzenie brązowe lub (...)

jenot, jenot (Nyctereutes procyonides Gray)

gatunek z rodziny psów, pochodzący z Mandżurii i Japonii. Introdukowany w europejskiej części ZSRR rozprzestrzenił się poza granice. Do Polski dotarł w 1955 r. Długość ciała 65- 80 cm, (...)

jelenina

dziczyzna z jeleni

jednorurka

śrutowa broń myśliwska o jednej lufie.

jeleniowate, jeleniowate (Cervidae)

rodzina ssaków z rzędu parzystokopytnych obejmująca około 40 gatunków. W Polsce występują: jeleń szlachetny, jeleń sika, sarna, łoś i daniel. Samce jeleniowatych (a u reniferów i (...)

jeleń sika, jeleń sika (Cervus nippon Temmick)

gatunek z rodziny jeleniowatych. Długość ciała 125-150 cm, wysokość 72-100 cm, dł. ogona 22-26 cm, ciężar samców 40-45 kg. Ubarwienie w lecie rudawe z delikatnymi białawymi plamkami, (...)

jastrzębiec

dawna nazwa samołówki do chwytania ptaków drapieżnych.

jelonek

młody jeleń.