Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: koza

koza, koza, siuta

samica sarny.

Koza to samica sarny, należąca do najbardziej rozpowszechnionych gatunków zwierząt łownych w Europie. Jest to ssak z rodziny jeleniowatych, osiągający długość do 1,5 metra i wagę do 80 kg. Kozy posiadają długie, grube futro o barwie czarnej lub brązowej z białymi plamami na grzbiecie i bokach. Ich charakterystycznym elementem są również długie, skręcone rogi, osiągające nawet 60 cm długości. Kozy aktywne są głównie w porze nocnej i cechuje je płochliwość. Żywią się głównie trawami, liśćmi, owocami i warzywami oraz słyną z umiejętności przechodzenia przez małe otwory w płotach i drutach kolczastych.

Kozy są obiektem polowań myśliwych ze względu na cenione mięso oraz skóry wykorzystywane do produkcji odzieży i obuwia. Ponadto uważane są za źródło smacznego oraz zdrowego mleka. Niektóre gospodarstwa hodowlane trzymają kozy właśnie ze względu na tę uniwersalność ich wykorzystania. Dodatkowo kozy mogą pełnić funkcje zwierząt domowych lub być wykorzystywane w celach terapeutycznych oraz rekreacyjnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj koza w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kłapać

o dziku: głośno ocierać szable o fajki.

korona

co najmniej trzy wierzchołkowe odnogi wieńca jelenia kończące tyki. W zależności od kształtu noszą rozmaite nazwy: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta (...)

kocić się

o samicach rysia, sarny, muflona, kozicy, zająca i królika: wydawać potomstwo na świat.

kwiel

gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego

kłusownictwo

nielegalne wchodzenie w posiadanie zwierzyny.

kożuch

futro zająca lub muflona.

królik, królik (Oryctolagus cunicu- lus L.)

gatunek z rodziny zającowatych. Długość ciała 35-50 cm, ogona 4,5-7,5 cm, ciężar 1,5-2 kg. Sierść na wierzchu ciała szara, spód biały, kończyny żółtorude. Zamieszkuje suche lasy (...)

kogut

samiec niektórych ptaków, w tym wszystkich kuraków.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kołnierz

długie kędzierzawe piórka wokół szyi, wyrastające kogutom batalionów w okresie godowym. Cechuje je ogromna zmienność barwy i rysunku.