Definicja hasła: koza
- koza, koza, siuta
samica sarny.
Koza to samica sarny, należąca do najbardziej rozpowszechnionych gatunków zwierząt łownych w Europie. Jest to ssak z rodziny jeleniowatych, osiągający długość do 1,5 metra i wagę do 80 kg. Kozy posiadają długie, grube futro o barwie czarnej lub brązowej z białymi plamami na grzbiecie i bokach. Ich charakterystycznym elementem są również długie, skręcone rogi, osiągające nawet 60 cm długości. Kozy aktywne są głównie w porze nocnej i cechuje je płochliwość. Żywią się głównie trawami, liśćmi, owocami i warzywami oraz słyną z umiejętności przechodzenia przez małe otwory w płotach i drutach kolczastych.
Kozy są obiektem polowań myśliwych ze względu na cenione mięso oraz skóry wykorzystywane do produkcji odzieży i obuwia. Ponadto uważane są za źródło smacznego oraz zdrowego mleka. Niektóre gospodarstwa hodowlane trzymają kozy właśnie ze względu na tę uniwersalność ich wykorzystania. Dodatkowo kozy mogą pełnić funkcje zwierząt domowych lub być wykorzystywane w celach terapeutycznych oraz rekreacyjnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj koza w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- karma
pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, (...)
- krektun
młody jednoroczny głuszec, nie biorący czynnego udziału w tokowisku.
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.
- kroczyć
o zwierzynie: iść stępa.
- krogulec, krogulec (Accipiter nisus L.)
ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, podobny do jastrzębia gołębiarza lecz mniejszy, występuje na terenie całego kraju. Czasami używany w sokolnictwie. Objęty ochroną (...)
- krykucha
kaczka krzyżówka wyhodowana w niewoli, służąca do wabienia kaczorów podczas wiosennych godów. Wypuszczona na wodę w pobliżu stanowiska myśliwego przywabia kaczory.
- korkowanie, korkowanie, dźwięk główny, glokanie, klaskanie
trzecia zwrotka pieśni głuszca.
- kita
ogon lisa i wiewiórki.
- kureń, kureń, budan
poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.