Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: markaczka

markaczka, markaczka (Melanitta nigra L.)

ptak łowczy z rodziny kaczek należący do grążyc; w Polsce można go spotkać wyjątkowo na przelotach.

Markaczka (Mergus serrator) – ptak łowczy z rodziny kaczek, należący do podrodziny Bucephalinae. Jest to średniej wielkości ptak wodny o charakterystycznym białym upierzeniu widocznym na skrzydłach i ogonie, czarnej głowie oraz białej szyi. Markaczka osiąga długość ciała od 40 do 45 cm oraz masę od 500 do 600 g. Jej wydłużone, wąskie skrzydła oraz szeroki ogon stanowią przystosowania do polowania w wodzie.

W Polsce markaczki występują głównie jako ptaki przelotne, jednakże ich gniazda mogą być spotykane na terenach Szwecji, Finlandii oraz krajów bałtyckich. Ptaki te zamieszkują głównie obszary Europi Zachodniej i Południowej oraz Azji Mniejszej. Preferują naturalne środowiska zbiorników wodnych, gdzie polują na ryby, owady i małe ssaki.

Markaczki są monogamiczne i budują swoje gniazda w pobliżu wody. Samica składa od 4 do 8 jaj, a oboje rodziców opiekuje się młodymi aż do ich odlotu. Ich obecność w ekosystemach wpływa na regulację populacji innych gatunków zwierząt przez aktywność łowiecką.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj markaczka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę M

zobacz pełną listę haseł

muru poroża

próchnica poroża.

mieszek

wabik na przepiórki.

mięsiarz

pogardliwe określenie myśliwego, dążącego za wszelką cenę do zdobycia dziczyzny.

maniaki

zob. bałwan.

myślistwo

element składowy łowiectwa, obejmujący całokształt zagadnień związanych z wykonywaniem polowania.

mener

przewodnik psa myśliwskiego.

makieta

myśliwska tarcza przedstawiająca zwierza w naturalnej wielkości (zob. tarcza).

magazynek

pojemnik na naboje w repetowanej i samopowtarzalnej broni myśliwskiej

malowanie

wycieranie się dzików i jeleni o drzewa po wyjściu z babrzyska.

muszla

muszla trytona używana jako doskonały wabik na jelenie. Pozwala najlepiej naśladować głos ryczącego byka.