Definicja hasła: markaczka
- markaczka, markaczka (Melanitta nigra L.)
ptak łowczy z rodziny kaczek należący do grążyc; w Polsce można go spotkać wyjątkowo na przelotach.
Markaczka (Mergus serrator) – ptak łowczy z rodziny kaczek, należący do podrodziny Bucephalinae. Jest to średniej wielkości ptak wodny o charakterystycznym białym upierzeniu widocznym na skrzydłach i ogonie, czarnej głowie oraz białej szyi. Markaczka osiąga długość ciała od 40 do 45 cm oraz masę od 500 do 600 g. Jej wydłużone, wąskie skrzydła oraz szeroki ogon stanowią przystosowania do polowania w wodzie.
W Polsce markaczki występują głównie jako ptaki przelotne, jednakże ich gniazda mogą być spotykane na terenach Szwecji, Finlandii oraz krajów bałtyckich. Ptaki te zamieszkują głównie obszary Europi Zachodniej i Południowej oraz Azji Mniejszej. Preferują naturalne środowiska zbiorników wodnych, gdzie polują na ryby, owady i małe ssaki.
Markaczki są monogamiczne i budują swoje gniazda w pobliżu wody. Samica składa od 4 do 8 jaj, a oboje rodziców opiekuje się młodymi aż do ich odlotu. Ich obecność w ekosystemach wpływa na regulację populacji innych gatunków zwierząt przez aktywność łowiecką.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj markaczka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę M
- mykita
lis
- myłkus
samiec zwierzyny płowej o porożu wyraźnie zniekształconym na skutek choroby. Poroże myłkusa przyjmuje rozmaite formy: korkociągów, baranich rogów itp.
- miot
1) zakład, część lasu, pole, staw, z którego naganka pędzi zwierzynę podczas zbiorowego polowania w kierunku myśliwych;
2) młode zwierząt ssących urodzone z jednej ciąży.
- maisz, maisz, maiż
młody niedoświadczony ptak łowczy.
- markaczka, markaczka (Melanitta nigra L.)
ptak łowczy z rodziny kaczek należący do grążyc; w Polsce można go spotkać wyjątkowo na przelotach.
- mikot
wabik używany do wabienia kozłów.
- medalowy
(np. medalowy byk, rogacz) - zwierz o wyjątkowo dużym, mocnym trofeum, które po wycenie spełnia oficjalne, międzynarodowe kryteria nagrodzenia medalem.
- medalion
spreparowana głowa ptaka na tle rozpostartego ogona, najczęściej głuszca i cietrzewia.
- mszar
rodzaj torfowiska porośniętego roślinnością bagienną o powierzchni uginającej się pod stopami myśliwego.
- marmurek
białe płatny na sterówkach ogona głuszca.