Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: markaczka

markaczka, markaczka (Melanitta nigra L.)

ptak łowczy z rodziny kaczek należący do grążyc; w Polsce można go spotkać wyjątkowo na przelotach.

Markaczka (Mergus serrator) – ptak łowczy z rodziny kaczek, należący do podrodziny Bucephalinae. Jest to średniej wielkości ptak wodny o charakterystycznym białym upierzeniu widocznym na skrzydłach i ogonie, czarnej głowie oraz białej szyi. Markaczka osiąga długość ciała od 40 do 45 cm oraz masę od 500 do 600 g. Jej wydłużone, wąskie skrzydła oraz szeroki ogon stanowią przystosowania do polowania w wodzie.

W Polsce markaczki występują głównie jako ptaki przelotne, jednakże ich gniazda mogą być spotykane na terenach Szwecji, Finlandii oraz krajów bałtyckich. Ptaki te zamieszkują głównie obszary Europi Zachodniej i Południowej oraz Azji Mniejszej. Preferują naturalne środowiska zbiorników wodnych, gdzie polują na ryby, owady i małe ssaki.

Markaczki są monogamiczne i budują swoje gniazda w pobliżu wody. Samica składa od 4 do 8 jaj, a oboje rodziców opiekuje się młodymi aż do ich odlotu. Ich obecność w ekosystemach wpływa na regulację populacji innych gatunków zwierząt przez aktywność łowiecką.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj markaczka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę M

zobacz pełną listę haseł

medalowy

(np. medalowy byk, rogacz) - zwierz o wyjątkowo dużym, mocnym trofeum, które po wycenie spełnia oficjalne, międzynarodowe kryteria nagrodzenia medalem.

mikita

lis.

majak

czółno zamaskowane trzciną lub gałęziami, służące do polowań na ptactwo wodne.

muru poroża

próchnica poroża.

motylica

inaczej choroba motylicza.

Mannlicher

popularny typ sztucera (repetiera) myśliwskiego konstrukcji austriackiego rusznikarza Ferdynanda Mannlichera.

mszar

rodzaj torfowiska porośniętego roślinnością bagienną o powierzchni uginającej się pod stopami myśliwego.

mener

przewodnik psa myśliwskiego.

muszka

część składowa przyrządów celowniczych, umieszczona na końcu lufy.

michałek

dubelt z drugiego lęgu, przelatujący nielicznie przez Polskę we wrześniu i październiku z północnych lęgowisk ku południowi.