Definicja hasła: mucha jelenia
- mucha jelenia
inaczej strzyżak jeleni (obecność muchy jelenia, często siadającej na twarzy lub karku myśliwego, świadczy o będącym w pobliżu jeleniu).
Mucha jelenia to szkodliwa muchówka, która pasożytuje na jeleniach. Jest to owad z rodziny komarów, który żywi się krwią swojego gospodarza. Mucha jelenia ma długie i cienkie nogi, które pozwalają jej wspinać się po sierści jelenia. Ma ona też długi i wąski odwłok oraz duże, czarne oczy.
Mucha jelenia może być łatwo rozpoznana po tym, że często siada na twarzy lub karku myśliwego. Obecność muchy jelenia wskazuje na obecność jelenia w pobliżu. Mucha jelenia ma skłonność do obłamywania sobie skrzydeł w sierści swojego gospodarza, co może powodować dyskomfort i ból u zwierzęcia.
Mucha jelenia występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie. Jest to szczególnie widoczne w okresie letnim, kiedy muchy te są aktywne i intensywnie polują na swoje ofiary. Muchy te mogą być również widoczne w okresie zimowym, ale ich aktywność jest mniejsza niż latem.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj mucha jelenia w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę M
- muszka
część składowa przyrządów celowniczych, umieszczona na końcu lufy.
- miot
1) zakład, część lasu, pole, staw, z którego naganka pędzi zwierzynę podczas zbiorowego polowania w kierunku myśliwych;
2) młode zwierząt ssących urodzone z jednej ciąży.
- marcowanie
okres godowy rysi i żbików.
- miasz lub maiż
młody niedoświadczony ptak łowny (orzeł, jastrząb lub sokół), którego zaczęto wprawiać do polowania
- mikot
wabik używany do wabienia kozłów.
- malowanie
wycieranie się dzików i jeleni o drzewa po wyjściu z babrzyska.
- markaczka, markaczka (Melanitta nigra L.)
ptak łowczy z rodziny kaczek należący do grążyc; w Polsce można go spotkać wyjątkowo na przelotach.
- medalowy
(np. medalowy byk, rogacz) - zwierz o wyjątkowo dużym, mocnym trofeum, które po wycenie spełnia oficjalne, międzynarodowe kryteria nagrodzenia medalem.
- michałek
dubelt z drugiego lęgu, przelatujący nielicznie przez Polskę we wrześniu i październiku z północnych lęgowisk ku południowi.
- marmurek
białe płatny na sterówkach ogona głuszca.