Definicja hasła: nabój myśliwski
- nabój myśliwski
jednostka amunicji myśliwskiej. Składa się z łuski wraz ze spłonką, Śrutu lub kuli, prochu, a w nabojach śrutowych ponadto z przybitek (wojłokowej i tekturowej), ewentualnie z koszyczka.
Nabój myśliwski to jednostka amunicji używana w broni myśliwskiej, która składa się z kilku elementów. Podstawowym elementem jest łuska, pełniąca rolę metalowego pudełka, w którym umieszcza się spłonkę, śrut lub kulę, proch oraz ewentualnie przybitek. Łuska ma za zadanie utrzymywać wszystkie składniki naboju w odpowiedniej pozycji oraz ochronić je przed uszkodzeniem podczas manipulacji i przechowywania. Spłonka jest metalowym elementem wykorzystywanym do zapalenia prochu, co powoduje wystrzał. Śrut lub kula stanowi część naboju, która jest wystrzeliwana z broni, odpowiedzialna za uszkadzanie celu. Natomiast proch to substancja chemiczna, która wybucha w momencie strzału i napędza śrut lub kulę ku celowi.
W przypadku nabojów śrutowych dodatkowo stosuje się przybitek i koszyczek - małe metalowe lub tekturowe elementy służące do utrzymania prochu oraz śrutu w odpowiedniej pozycji wewnątrz naboju. Naboje myśliwskie występują w różnych rozmiarach i typach dostosowanych do różnych rodzajów broni myśliwskiej. Są one produkowane przez specjalistyczne firmy amunicyjne i muszą spełniać określone normy bezpieczeństwa oraz jakości.
Ze względu na swoją specyfikę naboje myśliwskie uważane są za niebezpieczne i z tego powodu z założenia powinny być używane jedynie przez osoby uprawnione do posiadania broni myśliwskiej. Warto również zaznaczyć, że uczciwe i odpowiedzialne korzystanie z broni myśliwskiej oraz naboju jest ściśle regulowane przez prawo oraz nakładane normy etycznego postępowania łowieckiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj nabój myśliwski w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę N
- niewypał
nabój, w którym mimo zbicia spłonki przez iglicę nie nastąpiło zapalenie się prochu.
- niekoronny
jeleń byk noszący wieniec, którego tyki nie mają koron.
- nemrod
żartobliwa nazwa myśliwego, pochodząca od imienia legendarnego władcy kraju Szinar w południowej Mezopotamii Nimruda, który według księgi Genesis był słynnym myśliwym.
- niedostęp
cecha tropu jelenia: odcisk zadniego badyla nie dosięga odcisku badyla przedniego.
- nakrywka
czapeczka zakładana na lufy w celu zabezpieczenia ich przed zatkaniem śniegiem podczas przechodzenia przez las.
- niedokuna
młoda niedorosła kuna (w wieku do 6 miesięcy).
- norowce
psy myśliwskie przeznaczone do pracy w norach. Należą do nich teriery i jamniki.
- niegniazdowy
ptak nie gnieżdżący się na danym terenie.
- nęcisko
miejsce w lesie, gdzie wykłada się padlinę w celu przywabienia drapieżników (lisów, wilków i dzików).
- naganiacz
pomocnik myśliwego, którego zadaniem jest naganianie zwierzyny.