Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: naganka

naganka

grupa naganiaczy współpracujących ze sobą na polowaniu zbiorowym.

Naganka to technika polowania, która polega na wykorzystaniu grupy ludzi do wypędzania zwierzyny z jej naturalnego środowiska. Grupa naganiaczy działa współpracując ze sobą, aby wypędzić zwierzynę na pole widzenia myśliwych. Naganka jest często stosowana przy polowaniach zbiorowych, ponieważ pozwala myśliwym na skuteczniejsze i bardziej efektywne polowanie.

Naganka polega na wykorzystaniu różnych narzędzi, takich jak hałas, światło i dym, aby wypłoszyć zwierzynę. Często również wykorzystuje się psy do pomocy w naganianiu. Jednak naganiacze muszą być bardzo ostrożni i precyzyjni podczas naganiania, aby uniknąć uszkodzenia lub zabicia zwierzyny.

Technika ta jest szczególnie przydatna przy polowaniach na duże zwierzyny, takie jak jelenie czy daniele. Naganka umożliwia skuteczniejsze i bardziej efektywne polowanie oraz minimalizuje ryzyko uszkodzenia lub zabicia zwierzyny. Warto zaznaczyć, że dla zachowania bezpieczeństwa zarówno ludzi jak i zwierząt, ważne jest przestrzeganie odpowiednich procedur oraz regulacji prawnych dotyczących stosowania tej techniki podczas polowań.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj naganka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę N

zobacz pełną listę haseł

na kulawy sztych

na ukos z przodu

nazimek

młody zając urodzony w jesieni.

nurek

ptak łowczy, który potrafi atakować czaplę od spodu (szczyt doskonałości tresury).

na sztych

na wprost z przodu, przodem

naganiacz

pomocnik myśliwego, którego zadaniem jest naganianie zwierzyny.

nogawice

gęste upierzenie na zgrzebłach głuszca.

niedźwiedź brunatny, niedźwiedź brunatny (Ursus arctos L.)

jedyny występujący w Polsce gatunek z rodziny niedźwiedzi. Ciężar ciała 100-300 kg. Zamieszkuje większe kompleksy lasów. Podczas zimy w wyścielanej gawrze zapada w sen. W niej też samica (...)

nielot

młody ptak jeszcze nielotny lub ptak dorosły w okresie pierzenia się.

na pomyka

zabroniony obecnie sposób polowania na zające polegający na tym, że myśliwy szedł przez pole (sam) i strzelał do uciekających przed nim zajęcy.

niedostęp

cecha tropu jelenia: odcisk zadniego badyla nie dosięga odcisku badyla przedniego.