Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: niedźwiedź brunatny

niedźwiedź brunatny, niedźwiedź brunatny (Ursus arctos L.)

jedyny występujący w Polsce gatunek z rodziny niedźwiedzi. Ciężar ciała 100-300 kg. Zamieszkuje większe kompleksy lasów. Podczas zimy w wyścielanej gawrze zapada w sen. W niej też samica co dwa lata rodzi 1-2 młodych. Niedźwiedź żyje 30-40 lat. Objęty ochroną gatunkową.

Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos) - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych. Jest to największy drapieżnik lądowy występujący w Europie, a także jedyny gatunek niedźwiedzia zamieszkujący Polskę. Dorosłe osobniki tego gatunku osiągają zróżnicowane rozmiary, jednak przeciętnie ważą od 100 do 300 kg, co czyni je imponującymi i potężnymi zwierzętami. Niedźwiedzie brunatne zamieszkują głównie kompleksy leśne, gdzie mogą znaleźć odpowiednie warunki do polowania oraz schronienia.

Podczas zimowego okresu niedźwiedzie wchodzą w stan hibernacji, który polega na długim okresie snu spowodowanym brakiem dostępu do pokarmu. W tym czasie zwierzęta te wykorzystują zgromadzone wcześniej zapasy tłuszczu jako źródło energii. Samice hibernujące matki rodzą swoje młode w tym czasie, z reguły co dwa lata, a samiec opuszcza rodzinne tereny osobno już poruszając się po przebudzeniu.

Niedźwiedzie brunatne są zwierzętami wykazującymi długowieczność, ponieważ ich życie może trwać od 30 do nawet 40 lat. Ze względu na status zagrożenia oraz ochronę gatunkową, hodowanie i polowanie na niedźwiedzie brunatne jest surowo regulowane prawem krajowym oraz międzynarodowym. Ochrona tych zwierząt ma na celu zachowanie stabilnych populacji oraz zapewnienie im bezpiecznych warunków bytowania na obszarze ich naturalnego występowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj niedźwiedź brunatny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę N

zobacz pełną listę haseł

nakrywka

czapeczka zakładana na lufy w celu zabezpieczenia ich przed zatkaniem śniegiem podczas przechodzenia przez las.

nie strzelany

1. o zwierzu - puszczony bez strzału. Celowe powstrzymanie się myśliwego przed oddaniem strzału w okolicznościach, które strzał umożliwiają; 2. o zwierzu - ucieczka z miotu w sytuacji, w (...)

niedostęp

cecha tropu jelenia: odcisk zadniego badyla nie dosięga odcisku badyla przedniego.

na pomyka

zabroniony obecnie sposób polowania na zające polegający na tym, że myśliwy szedł przez pole (sam) i strzelał do uciekających przed nim zajęcy.

niekoronny

jeleń byk noszący wieniec, którego tyki nie mają koron.

nemrod

żartobliwa nazwa myśliwego, pochodząca od imienia legendarnego władcy kraju Szinar w południowej Mezopotamii Nimruda, który według księgi Genesis był słynnym myśliwym.

narzynacz

pies myśliwski szarpiący i pożerający ubitą zwierzynę.

niewypał

nabój, w którym mimo zbicia spłonki przez iglicę nie nastąpiło zapalenie się prochu.

nęcisko

miejsce w lesie, gdzie wykłada się padlinę w celu przywabienia drapieżników (lisów, wilków i dzików).

na kulawy sztych

na ukos z przodu