Definicja hasła: odprzodówka
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).
Odprzodówka (inne nazwy: lufa odprzodówkowa) – dawna broń myśliwska charakteryzująca się systemem ładowania od przodu poprzez włożenie prochu i pocisku bezpośrednio do lufy. Odprzodówki były stosowane głównie w okresie przed wynalezieniem kapiszonu i nabojów jednorazowego użytku, a ich mechanizm różnił się od tradycyjnych broni palnych, gdzie ładunek umieszczany jest w komorze nabojowej.
Charakterystyczną cechą odprzodówek była możliwość ładowania tylko jednego strzału na raz, co stanowiło istotne ograniczenie w szybkostrzelności i sprawności działania. Z tego też powodu odprzodówki stopniowo zanikły w użyciu po wynalezieniu skuteczniejszych i bardziej efektywnych rodzajów broni myśliwskiej.
Odprzodówki mogły przyjmować różne formy, takie jak muszkiet, karabin czy strzelba, ale wszystkie cechowało wspólne działanie – ładowanie od przodu przez lufę. Współcześnie odprzodówki stanowią cenne eksponaty dla kolekcjonerów broni oraz obiekt zainteresowania miłośników historii militariów i myślistwa. Warto podkreślić, że znaczenie historyczne odprzodówek jako elementu ewolucji technologicznej broni palnej jest niezaprzeczalne, wpływając znacząco na rozwój konstrukcji kolejnych typów broni.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odprzodówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- okładać
inaczej obkładać.
- odstrzał selekcyjny
usuwanie z łowiska za pomocą odstrzału niepożądanych z punktu widzenia hodowli osobników zwierzyny płowej (zob. kryteria odstrzału selekcyjnego oraz (...)
- ochrona zwierzyny
jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)
- obwód łowiecki
obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)
- obciąć
1) o zwierzynie: ustalić za pomocą tropienia jej obecność w miocie;
2) o dzikach atakujących i raniących doskakujące do nich psy.
- oręż
trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
- ogar polski
pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)
- oszczenić się
o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.
- osiemnastak
jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).