Definicja hasła: odprzodówka
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).
Odprzodówka (inne nazwy: lufa odprzodówkowa) – dawna broń myśliwska charakteryzująca się systemem ładowania od przodu poprzez włożenie prochu i pocisku bezpośrednio do lufy. Odprzodówki były stosowane głównie w okresie przed wynalezieniem kapiszonu i nabojów jednorazowego użytku, a ich mechanizm różnił się od tradycyjnych broni palnych, gdzie ładunek umieszczany jest w komorze nabojowej.
Charakterystyczną cechą odprzodówek była możliwość ładowania tylko jednego strzału na raz, co stanowiło istotne ograniczenie w szybkostrzelności i sprawności działania. Z tego też powodu odprzodówki stopniowo zanikły w użyciu po wynalezieniu skuteczniejszych i bardziej efektywnych rodzajów broni myśliwskiej.
Odprzodówki mogły przyjmować różne formy, takie jak muszkiet, karabin czy strzelba, ale wszystkie cechowało wspólne działanie – ładowanie od przodu przez lufę. Współcześnie odprzodówki stanowią cenne eksponaty dla kolekcjonerów broni oraz obiekt zainteresowania miłośników historii militariów i myślistwa. Warto podkreślić, że znaczenie historyczne odprzodówek jako elementu ewolucji technologicznej broni palnej jest niezaprzeczalne, wpływając znacząco na rozwój konstrukcji kolejnych typów broni.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odprzodówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- odstrzał sanitarny
usunięcie z łowiska sztuki wyraźnie chorej. Można, a nawet należy, wykonać go bez względu na posiadanie odstrzału czy okres ochronny. Po dokonaniu odstrzału sztukę należy dostarczyć do (...)
- organista
młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.
- odświeżyć krew
zabieg hodowlany polegający na wpuszczeniu do łowiska osobników obcych, sprowadzonych z innych terenów bytującego w nim gatunku, w celu polepszenia formy zwierzyny miejscowej.
- oszczenić się
o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.
- obsada łowiska
pogłowie zwierzyny stanowiącej przedmiot gospodarki hodowlanej w łowisku.
- odwiatr
specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.
- oblatywać
ćwiczyć ptaka łowczego w swobodnym lataniu.
- odyniec
stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).
- odprawa
nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.
- obowiązek stanu
najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.