Definicja hasła: odprzodówka
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).
Odprzodówka (inne nazwy: lufa odprzodówkowa) – dawna broń myśliwska charakteryzująca się systemem ładowania od przodu poprzez włożenie prochu i pocisku bezpośrednio do lufy. Odprzodówki były stosowane głównie w okresie przed wynalezieniem kapiszonu i nabojów jednorazowego użytku, a ich mechanizm różnił się od tradycyjnych broni palnych, gdzie ładunek umieszczany jest w komorze nabojowej.
Charakterystyczną cechą odprzodówek była możliwość ładowania tylko jednego strzału na raz, co stanowiło istotne ograniczenie w szybkostrzelności i sprawności działania. Z tego też powodu odprzodówki stopniowo zanikły w użyciu po wynalezieniu skuteczniejszych i bardziej efektywnych rodzajów broni myśliwskiej.
Odprzodówki mogły przyjmować różne formy, takie jak muszkiet, karabin czy strzelba, ale wszystkie cechowało wspólne działanie – ładowanie od przodu przez lufę. Współcześnie odprzodówki stanowią cenne eksponaty dla kolekcjonerów broni oraz obiekt zainteresowania miłośników historii militariów i myślistwa. Warto podkreślić, że znaczenie historyczne odprzodówek jako elementu ewolucji technologicznej broni palnej jest niezaprzeczalne, wpływając znacząco na rozwój konstrukcji kolejnych typów broni.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odprzodówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- odwodzić
dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.
- opierak
środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.
- otok
długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.
- odbić
odłączyć się od stada,
- oblatywać
ćwiczyć ptaka łowczego w swobodnym lataniu.
- obierz myśliwska
staropolskie określenie całości sprzętu myśliwskiego.
- oczniak
pierwsza (licząc od róży) odnoga wieńca jelenia lub łopaty daniela.
- obcierka, obcierka, ocierka
strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.
- odyniec
stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.