Definicja hasła: płaszcz
- płaszcz
zob. pancerz.
Płaszcz to termin występujący w leksykonie łowieckim oraz broni palnej, którego znaczenie ma znaczące różnice w zależności od kontekstu. W kontekście łowieckim odnosi się do upierzenia piersi głuszca, będąc specyficznym terminem związanym z określeniem ubarwienia ptaków, co jest istotne dla myśliwych i ornitologów. Płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego, mając zasadnicze znaczenie w zakresie broni palnej. Oba znaczenia pochodzą z różnych dziedzin i różnią się istotnie pod względem specyfiki.
W przypadku pierwszej definicji płaszcz jest określeniem opisującym upierzenie piersi głuszca. Jest to istotne zwłaszcza dla myśliwych, którzy zwracają uwagę na detale ubarwienia ptaków, co może mieć wpływ na identyfikację i selekcję konkretnych gatunków podczas polowań. Płaszcz jako element charakterystyczny upierzenia może być istotnym czynnikiem decydującym o rozpoznaniu ptaka w terenie.
Natomiast druga definicja odnosi się do broni palnej, gdzie płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego. Ma on kluczowe znaczenie dla balistyki i przebiegu trajektorii lotu pocisku. Jako część amunicji stanowi istotny element penetracyjny oraz stabilizujący dynamikę skurczu gazów prochowych podczas wystrzału.
Podsumowując, termin "płaszcz" ma zupełnie odmienne znaczenie w kontekście łowieckim oraz broni palnej. W obszarze łowieckim dotyczy on upierzenia piersi głuszca, natomiast w zakresie broni palnej odnosi się do zewnętrznej powłoki pocisku kulowego. Dlatego ważne jest precyzyjne określanie kontekstu użycia tego terminu dla uniknięcia nieporozumień i błędnych interpretacji.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaszcz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- piórko malarskie
zob. ostrolotka.
- puller
człowiek obsługujący maszyny do podawania rzutków.
- podskakiwać
podchodzić tokującego głuszca. Polega to na szybkim podbiegnięciu w kierunku ptaka w trakcie głuchej pieśni - kiedy głuszec nie słyszy (zob. (...)
- parkać się
o ptakach: łączyć się w pary.
- polowanie zbiorowe
polowanie, w którym uczestniczy przynajmniej dwóch myśliwych, współpracujących ze sobą.
- par force
rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.
- prowadzenie
1) o jeleniu, danielu, dziku: przewodzenie stadu;
2) o samicy: opieka nad potomstwem,
3) o myśliwym: przesuwanie wylotu lufy za poruszającym się celem.
- podajnik
urządzenie w broni powtarzalnej podające, po wyrzuceniu łuski, kolejny nabój do komory nabojowej.
- posznurować
o lisie: pobiec prosto.