Definicja hasła: płaszcz
- płaszcz
zob. pancerz.
Płaszcz to termin występujący w leksykonie łowieckim oraz broni palnej, którego znaczenie ma znaczące różnice w zależności od kontekstu. W kontekście łowieckim odnosi się do upierzenia piersi głuszca, będąc specyficznym terminem związanym z określeniem ubarwienia ptaków, co jest istotne dla myśliwych i ornitologów. Płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego, mając zasadnicze znaczenie w zakresie broni palnej. Oba znaczenia pochodzą z różnych dziedzin i różnią się istotnie pod względem specyfiki.
W przypadku pierwszej definicji płaszcz jest określeniem opisującym upierzenie piersi głuszca. Jest to istotne zwłaszcza dla myśliwych, którzy zwracają uwagę na detale ubarwienia ptaków, co może mieć wpływ na identyfikację i selekcję konkretnych gatunków podczas polowań. Płaszcz jako element charakterystyczny upierzenia może być istotnym czynnikiem decydującym o rozpoznaniu ptaka w terenie.
Natomiast druga definicja odnosi się do broni palnej, gdzie płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego. Ma on kluczowe znaczenie dla balistyki i przebiegu trajektorii lotu pocisku. Jako część amunicji stanowi istotny element penetracyjny oraz stabilizujący dynamikę skurczu gazów prochowych podczas wystrzału.
Podsumowując, termin "płaszcz" ma zupełnie odmienne znaczenie w kontekście łowieckim oraz broni palnej. W obszarze łowieckim dotyczy on upierzenia piersi głuszca, natomiast w zakresie broni palnej odnosi się do zewnętrznej powłoki pocisku kulowego. Dlatego ważne jest precyzyjne określanie kontekstu użycia tego terminu dla uniknięcia nieporozumień i błędnych interpretacji.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaszcz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- padlina
ciało nieżywego zwierzęcia, które padło w sposób naturalny.
- po ryk
jednorazowy głośny ryk byka jelenia.
- pojedynek
zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.
- pogonić
o psie myśliwskim: popędzić za ruszonym zającem.
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- pomykać
o lisie, zającu i króliku: biec.
- podkowa
ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.
- podeszwa
spód stopy niedźwiedzia.