Definicja hasła: płaszcz
- płaszcz
zob. pancerz.
Płaszcz to termin występujący w leksykonie łowieckim oraz broni palnej, którego znaczenie ma znaczące różnice w zależności od kontekstu. W kontekście łowieckim odnosi się do upierzenia piersi głuszca, będąc specyficznym terminem związanym z określeniem ubarwienia ptaków, co jest istotne dla myśliwych i ornitologów. Płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego, mając zasadnicze znaczenie w zakresie broni palnej. Oba znaczenia pochodzą z różnych dziedzin i różnią się istotnie pod względem specyfiki.
W przypadku pierwszej definicji płaszcz jest określeniem opisującym upierzenie piersi głuszca. Jest to istotne zwłaszcza dla myśliwych, którzy zwracają uwagę na detale ubarwienia ptaków, co może mieć wpływ na identyfikację i selekcję konkretnych gatunków podczas polowań. Płaszcz jako element charakterystyczny upierzenia może być istotnym czynnikiem decydującym o rozpoznaniu ptaka w terenie.
Natomiast druga definicja odnosi się do broni palnej, gdzie płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego. Ma on kluczowe znaczenie dla balistyki i przebiegu trajektorii lotu pocisku. Jako część amunicji stanowi istotny element penetracyjny oraz stabilizujący dynamikę skurczu gazów prochowych podczas wystrzału.
Podsumowując, termin "płaszcz" ma zupełnie odmienne znaczenie w kontekście łowieckim oraz broni palnej. W obszarze łowieckim dotyczy on upierzenia piersi głuszca, natomiast w zakresie broni palnej odnosi się do zewnętrznej powłoki pocisku kulowego. Dlatego ważne jest precyzyjne określanie kontekstu użycia tego terminu dla uniknięcia nieporozumień i błędnych interpretacji.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaszcz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- parzyć się
o ptakach zaspokajających popęd płciowy.
- posokowiec bawarski
pies myśliwski, wyglądem przypominający większych rozmiarów jamnika. Maść czerwonobrązowa lub czerwonożółta. Pracuje wyłącznie na farbie za postrzałkiem. Przydatny szczególnie w (...)
- pyf
rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.
- przybitka
1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)
- poprawka
drugi strzał do tego samego celu (po pierwszym nieskutecznym).
- polowanie
tropienie, ściganie, strzelanie i łowienie zwierzyny sposobami zgodnymi z prawem. Poloewanie stanowiło zajęcie ludzi od czasów pierwotnych aż do dziś. Na przestrzeni wieków ulegało i ulega (...)
- prowadzenie
1) o jeleniu, danielu, dziku: przewodzenie stadu;
2) o samicy: opieka nad potomstwem,
3) o myśliwym: przesuwanie wylotu lufy za poruszającym się celem.
- padać w ogniu
o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.
- pędzenie
sposób zbiorowego polowania polegający na naganianiu zwierzyny przez nagankę w kierunku myśliwych, stojących na stanowiskach.
- parkać się
o ptakach: łączyć się w pary.