Definicja hasła: płaszcz
- płaszcz
zob. pancerz.
Płaszcz to termin występujący w leksykonie łowieckim oraz broni palnej, którego znaczenie ma znaczące różnice w zależności od kontekstu. W kontekście łowieckim odnosi się do upierzenia piersi głuszca, będąc specyficznym terminem związanym z określeniem ubarwienia ptaków, co jest istotne dla myśliwych i ornitologów. Płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego, mając zasadnicze znaczenie w zakresie broni palnej. Oba znaczenia pochodzą z różnych dziedzin i różnią się istotnie pod względem specyfiki.
W przypadku pierwszej definicji płaszcz jest określeniem opisującym upierzenie piersi głuszca. Jest to istotne zwłaszcza dla myśliwych, którzy zwracają uwagę na detale ubarwienia ptaków, co może mieć wpływ na identyfikację i selekcję konkretnych gatunków podczas polowań. Płaszcz jako element charakterystyczny upierzenia może być istotnym czynnikiem decydującym o rozpoznaniu ptaka w terenie.
Natomiast druga definicja odnosi się do broni palnej, gdzie płaszcz stanowi zewnętrzną powłokę pocisku kulowego. Ma on kluczowe znaczenie dla balistyki i przebiegu trajektorii lotu pocisku. Jako część amunicji stanowi istotny element penetracyjny oraz stabilizujący dynamikę skurczu gazów prochowych podczas wystrzału.
Podsumowując, termin "płaszcz" ma zupełnie odmienne znaczenie w kontekście łowieckim oraz broni palnej. W obszarze łowieckim dotyczy on upierzenia piersi głuszca, natomiast w zakresie broni palnej odnosi się do zewnętrznej powłoki pocisku kulowego. Dlatego ważne jest precyzyjne określanie kontekstu użycia tego terminu dla uniknięcia nieporozumień i błędnych interpretacji.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaszcz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.
- pastorał
podpórka służąca do oparcia broni przy strzale
- paradoks
gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- pobudka
sygnał myśliwski grany na trąbce albo rogu, budzący myśliwych lub też oznajmiający rozpoczęcie polowama.
- prośna
ciężarna locha
- przewód
kanał w lufie.
- polowanie
tropienie, ściganie, strzelanie i łowienie zwierzyny sposobami zgodnymi z prawem. Poloewanie stanowiło zajęcie ludzi od czasów pierwotnych aż do dziś. Na przestrzeni wieków ulegało i ulega (...)
- pogonić
o psie myśliwskim: popędzić za ruszonym zającem.