Internetowy Słownik Łowiecki

Rogacz, to termin odnoszący się do samca sarny, która jest gatunkiem ssaka parzystokopytnego należącym do rodziny jeleniowatych. Sarny (Capreolus capreolus) to niewielkie, leśne zwierzęta, które charakteryzują się smukłą budową ciała i krótkimi, zazwyczaj brązowymi futrami. W odróżnieniu od jeleni i łosi, sarny są zwierzętami bardziej płochliwymi i skrytymi.

Rogacz wyróżnia się obecnością niewielkiego poroża (parostków). Poroże to odnawia się co roku; zrzucane jest z końcem zimy lub na początku wiosny, a nowe zaczyna rosnąć niemal natychmiast po zrzuceniu starego. W pełni rozwinięte poroże rogacza składa się zwykle z kilku odnóg (rogów), których liczba i forma mogą służyć do określenia wieku i kondycji zwierzęcia. W okresie letnim poroże pokrywa aksamitna, naczyniowa skórka, która z czasem zostaje zdarta, odsłaniając twardy materiał kostny.

Jego biologia i zachowania są ściśle związane z cyklem rocznym - okres godowy, znany jako rykowisko w przypadku większych jeleniowatych, występuje u sarn w lipcu i sierpniu. W tym czasie rogacze stają się szczególnie aktywne i terytorialne. Polowania na rogacze regulowane są przez prawo łowieckie, mające na celu zachowanie równowagi ekologicznej oraz ochronę populacji tych zwierząt przed nadmiernym przetrzebieniem.