Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: rozpórka

rozpórka

prawidło do suszenia skór futerkowych zwierząt łownych.

Rozpórka to prymitywny, ale nadal stosowany sposób suszenia skór futerkowych zwierząt łownych. Składa się z dwóch kawałków drewna w kształcie litery "V" połączonych belką poprzeczną. Skóra jest rozciągana na rozporze i pozostawiana do wyschnięcia w tej pozycji, dzięki czemu zachowuje swoją naturalną formę i elastyczność. Jest to tradycyjna metoda suszenia skór, stosowana od wieków przez myśliwych i futrzarzy.

Rozpórki wykorzystywane są przede wszystkim przy suszeniu skór jelenia, dzika, sarny oraz innych zwierząt łownych. Proces ten ma na celu zachowanie trwałości oraz jakości skóry, co umożliwia dalsze przetwarzanie jej na futra oraz inne wyroby skórzane. Ponadto, poprzez suszenie na rozporze skóra futerkowa może zachować swoje naturalne cechy takie jak miękkość i gładkość.

Choć coraz częściej stosowane są nowoczesne techniki suszenia i konserwacji skór futerkowych, to jednak niektórzy entuzjaści rękodzieła czy tradycjonaliści wciąż cenią sobie wartość tradycyjnej rospórki. Dla nich jest to nie tylko sposób utrzymania jakości materiału, ale również element dziedzictwa kulturowego i zapewnienie autentyczności wyrobów.

Warto podkreślić, że należy zachować ostrożność przy korzystaniu z rozpórki, aby nie uszkodzić delikatnych skór czy futer. Również wysuszone w ten sposób skóry wymagają odpowiedniej konserwacji i przechowywania, aby zachować swoje właściwości na dłużej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj rozpórka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę R

zobacz pełną listę haseł

rujowisko

zagłębienie w ziemi wykonane przez daniela przednimi badylami, w kórym odbywa się pokrywanie łań.

rozmnażanie

wytwarzanie potomstwa. Istotna cecha żywej materii, zapewniająca ciągłość życia mimo zamierania osobników.

rozrzut

odchylenie pocisków kulowych od idealnego toru; zależy od jakości broni. Rozrzut broni śrutowej, przy strzale z broni o lufach gładkich, zależy m.in. od grubości śrutu. Np. rozrzut śrutu (...)

rakieta

podskok zwierzyny płowej, zaznaczającej w ten sposób rażenie pociskiem na komorę.

rogacz, kozioł

samiec samy.

rapeta

noga dzika.

rojst

miejsce bagniste, grząskie, porosłe mchem, krzewinkami i karłowatymi drzewami; ulubione miejsce przebywania łosia.

rzutkarz

myśliwy strzelający sportowo do rzutków.

rożeniec, rożeniec (Anas acuta L.)

ptak z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Długość ciała do 73 cm, rozpiętość skrzydeł do 92 cm. W Polsce nieliczny przelotny ptak łowny.

racica

rozdwojone kopyto u żubra, zwierzyny płowej, muflona, dzika i kozicy.