Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: rohatyna

rohatyna

dawna myśliwska broń drzewcowa (dl. ok. 220 cm) o szerokim grocie, zaopatrzonym w wystający z boku hak-róg lub poprzeczkę.

Rohatyna to jedna z najstarszych broni myśliwskich, wywodząca się z średniowiecznych włóczni. Jej nazwa pochodzi od charakterystycznego grota zaopatrzonego w wystający z boku hak-róg lub poprzeczkę, służące do przytrzymywania ofiary i uniemożliwiania jej ucieczki. Broń ta ma długość około 220 cm i jest prostą, drzewcowa, wyposażoną w szeroki grot. Rohatyna była powszechnie używana przez myśliwych do polowań na duże zwierzęta, takie jak jelenie czy daniele.

Ponadto rohatyna była wykorzystywana również do walki wręcz. Nie tylko myśliwi korzystali z tego rodzaju broni - żołnierze używali jej do ataku na konie lub inne zwierzęta bojowe, a nawet gladiatorzy używali jej do walk na arenach w starożytnym Rzymie. W XVIII i XIX wieku rohatyna cieszyła się popularnością w Europie Środkowej i Wschodniej, gdzie również spotykała się z zastosowaniem w polowaniach oraz jako broń bojowa.

Warto również wspomnieć o udziale rohatyny w historii - była ona popularna w armii rosyjskiej podczas I Wojny Światowej, uważana za skuteczną broń bojową. Oto jak historia rohatyny ukazuje jej wszechstronne możliwości: od narzędzia do polowań, poprzez broń myśliwską, aż po instrument walki wręcz oraz militarne zastosowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj rohatyna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę R

zobacz pełną listę haseł

rozbić się

o stadku kuropatw lub watasze dzików: rozproszyć się.

rogacz, kozioł

samiec samy.

róże

pierścienie kostne u nasady poroża zwierzyny płowej

ruja

okres godowy samic ssaków.

rozerwanie

uszkodzenie lufy polegające na miejscowym rozerwaniu jej (zob. rozdęcie).

repetier

kulowa, powtarzalna broń myśliwska repetowana ręcznie.

rozrzut

odchylenie pocisków kulowych od idealnego toru; zależy od jakości broni. Rozrzut broni śrutowej, przy strzale z broni o lufach gładkich, zależy m.in. od grubości śrutu. Np. rozrzut śrutu (...)

róża

pierścień kostny otaczający tykę u jej nasady w porożu samców zwierzyny płowej (zob. brew)

rabiec

młody ptak łowczy, jeszcze pstrokaty; lub (z ros.), młody sokół lub jastrząb, nazwa od rabego koloru upierzenia

rykoszet

szczególnie niebezpieczne odbicie się śrutu lub kuli od przedmiotów, powierzchni wody albo lodu. Powoduje to zmianę kierunku lotu pocisku, co może stać się przyczyną wpadku.