Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: rohatyna

rohatyna

dawna myśliwska broń drzewcowa (dl. ok. 220 cm) o szerokim grocie, zaopatrzonym w wystający z boku hak-róg lub poprzeczkę.

Rohatyna to jedna z najstarszych broni myśliwskich, wywodząca się z średniowiecznych włóczni. Jej nazwa pochodzi od charakterystycznego grota zaopatrzonego w wystający z boku hak-róg lub poprzeczkę, służące do przytrzymywania ofiary i uniemożliwiania jej ucieczki. Broń ta ma długość około 220 cm i jest prostą, drzewcowa, wyposażoną w szeroki grot. Rohatyna była powszechnie używana przez myśliwych do polowań na duże zwierzęta, takie jak jelenie czy daniele.

Ponadto rohatyna była wykorzystywana również do walki wręcz. Nie tylko myśliwi korzystali z tego rodzaju broni - żołnierze używali jej do ataku na konie lub inne zwierzęta bojowe, a nawet gladiatorzy używali jej do walk na arenach w starożytnym Rzymie. W XVIII i XIX wieku rohatyna cieszyła się popularnością w Europie Środkowej i Wschodniej, gdzie również spotykała się z zastosowaniem w polowaniach oraz jako broń bojowa.

Warto również wspomnieć o udziale rohatyny w historii - była ona popularna w armii rosyjskiej podczas I Wojny Światowej, uważana za skuteczną broń bojową. Oto jak historia rohatyny ukazuje jej wszechstronne możliwości: od narzędzia do polowań, poprzez broń myśliwską, aż po instrument walki wręcz oraz militarne zastosowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj rohatyna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę R

zobacz pełną listę haseł

rakieta

podskok zwierzyny płowej, zaznaczającej w ten sposób rażenie pociskiem na komorę.

rozrzut

odchylenie pocisków kulowych od idealnego toru; zależy od jakości broni. Rozrzut broni śrutowej, przy strzale z broni o lufach gładkich, zależy m.in. od grubości śrutu. Np. rozrzut śrutu (...)

rabiec

młody ptak łowczy, jeszcze pstrokaty; lub (z ros.), młody sokół lub jastrząb, nazwa od rabego koloru upierzenia

rudel

stadko, stado saren

rogi

wyrostki kostne znajdujące się na kościach czołowych pustorogich (żubra, kozicy, muflona), otoczone pochwami rogowymi. Coroczny przyrost wysokości i grubości tworzy u ich nasady karb na (...)

rzutkarz

myśliwy strzelający sportowo do rzutków.

rojst

miejsce bagniste, grząskie, porosłe mchem, krzewinkami i karłowatymi drzewami; ulubione miejsce przebywania łosia.

rwać się

o ptactwie: podrywać się do lotu.

rozpórka

prawidło do suszenia skór futerkowych zwierząt łownych.

rujowisko

zagłębienie w ziemi wykonane przez daniela przednimi badylami, w kórym odbywa się pokrywanie łań.