Definicja hasła: rzutkarz
- rzutkarz
myśliwy strzelający sportowo do rzutków.
Rzutkarz to myśliwy, który specjalizuje się w strzelaniu do rzutków. Jest to forma sportu łowieckiego, w której uczestnicy używają broni palnej do strzelania do metalowych lub drewnianych rzutek. Celem jest trafienie w cel z jak największej odległości. Rzutkarstwo wymaga od myśliwego precyzyjnego celowania, doskonałej techniki strzelania oraz umiejętności utrzymania stałego poziomu skupienia. Dodatkowo, rzutkarz powinien posiadać dobrą koordynację oko-ręka i umieć dostosować siłę strzału do odległości celu.
Rzutkarstwo może być uprawiane na poligonach strzeleckich lub na specjalnie przygotowanych torach rzutkarskich. Jest popularną formą rekreacji i sportu wśród myśliwych, jednak może także służyć jako trening dla myśliwych i służb mundurowych. Wielu praktykujących tę dyscyplinę traktuje ją jako doskonały sposób na poprawę swoich umiejętności strzeleckich i utrzymanie ich na wysokim poziomie. Dzięki rzutkarstwu myśliwi mogą doskonalić swoje umiejętności w zakresie precyzji strzałów oraz wyczucia dystansu, co przekłada się na lepsze wyniki podczas polowania czy innych sytuacji wymagających użycia broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj rzutkarz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę R
- rujowisko
zagłębienie w ziemi wykonane przez daniela przednimi badylami, w kórym odbywa się pokrywanie łań.
- rohatyna
dawna myśliwska broń drzewcowa (dl. ok. 220 cm) o szerokim grocie, zaopatrzonym w wystający z boku hak-róg lub poprzeczkę.
- ryczeć
o jeleniach: wydawać głos podczas rykowiska.
- rozbić się
o stadku kuropatw lub watasze dzików: rozproszyć się.
- rzutkarz
myśliwy strzelający sportowo do rzutków.
- rudel
stadko, stado saren
- raróg, raróg (Falco cherrug Gray)
ptak drapieżny z rodziny sokołów, dawniej bardzo ceniony w sokolnictwie.
- rojst
miejsce bagniste, grząskie, porosłe mchem, krzewinkami i karłowatymi drzewami; ulubione miejsce przebywania łosia.
- rozpórka
prawidło do suszenia skór futerkowych zwierząt łownych.
- racica
rozdwojone kopyto u żubra, zwierzyny płowej, muflona, dzika i kozicy.