Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: rzutkarz

rzutkarz

myśliwy strzelający sportowo do rzutków.

Rzutkarz to myśliwy, który specjalizuje się w strzelaniu do rzutków. Jest to forma sportu łowieckiego, w której uczestnicy używają broni palnej do strzelania do metalowych lub drewnianych rzutek. Celem jest trafienie w cel z jak największej odległości. Rzutkarstwo wymaga od myśliwego precyzyjnego celowania, doskonałej techniki strzelania oraz umiejętności utrzymania stałego poziomu skupienia. Dodatkowo, rzutkarz powinien posiadać dobrą koordynację oko-ręka i umieć dostosować siłę strzału do odległości celu.

Rzutkarstwo może być uprawiane na poligonach strzeleckich lub na specjalnie przygotowanych torach rzutkarskich. Jest popularną formą rekreacji i sportu wśród myśliwych, jednak może także służyć jako trening dla myśliwych i służb mundurowych. Wielu praktykujących tę dyscyplinę traktuje ją jako doskonały sposób na poprawę swoich umiejętności strzeleckich i utrzymanie ich na wysokim poziomie. Dzięki rzutkarstwu myśliwi mogą doskonalić swoje umiejętności w zakresie precyzji strzałów oraz wyczucia dystansu, co przekłada się na lepsze wyniki podczas polowania czy innych sytuacji wymagających użycia broni palnej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj rzutkarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę R

zobacz pełną listę haseł

ruja

okres godowy samic ssaków.

rykoszet

szczególnie niebezpieczne odbicie się śrutu lub kuli od przedmiotów, powierzchni wody albo lodu. Powoduje to zmianę kierunku lotu pocisku, co może stać się przyczyną wpadku.

rękawica sokolnicza

rękawica wykonana z grubej, miękkiej skóry, z dużym od dołu rozciętym rękawem, często bogato zdobiona.

rozpórka

prawidło do suszenia skór futerkowych zwierząt łownych.

rogacz, kozioł

samiec samy.

rogować

uderzać rogami (dotyczy również zwierzyny płowej).

rwać się

o ptactwie: podrywać się do lotu.

rozładowanie

wyjęcie naboi z broni.

rozerwanie

uszkodzenie lufy polegające na miejscowym rozerwaniu jej (zob. rozdęcie).

róża

pierścień kostny otaczający tykę u jej nasady w porożu samców zwierzyny płowej (zob. brew)