Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: suka

suka

samica psa, borsuka, jenota i lisa.

Suka to samica psa, borsuka, jenota i lisa. Suki charakteryzują się zazwyczaj mniejszym rozmiarem w porównaniu do samców, jednak posiadają silniejszy instynkt łowiecki. Suki są również bardziej aktywne i wytrwałe w polowaniu niż samce, oraz skłonne do przyjmowania nowych sytuacji i szybkiego uczenia się. W porównaniu do samców, suki mają tendencję do bycia bardziej czujnymi, ostrożnymi oraz lojalnymi wobec swoich właścicieli. Są one również bardziej skłonne do przywiązania się i szukania aprobaty właściciela. Suki wykazują zdolności adaptacyjne w nowych sytuacjach i okolicznościach, co sprawia że mogą być idealnymi towarzyszami dla osób podróżujących lub mieszkających w ruchliwych miejscach. Dodatkowo, suki cechuje niestandardowa inteligencja oraz zdolność szybkiego uczenia się nowych umiejętności. Są towarzyszkami odpowiednimi dla osób pragnących nauczyć swojego psa nowych umiejętności lub po prostu szukających kompana na spacery.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj suka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sztych

iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

sęk

wyrostek na łopacie daniela i łosia.

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

sroka, sroka (pica pica)

ptak z rodziny krukowatych o czarno-białym upierzeniu i długim czarnym ogonie. Jest poważnym szkodnikiem w miejscach, gdzie występuje zwierzyna drobna; wiosną żywi się m.in. jajami, (...)

ślad

dawniej trop.

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)

stanowisko

miejsce, na którym myśliwy oczekuje spotkania ze zwierzyną.