Definicja hasła: wabidło
- wabidło
urządzenie służące do wabienia ptaka łowczego na rękawicę; wykonane jest z drewna obszytego materacykiem z tkaniny oraz ma przymocowane skrzydła, najczęściej gołębia.
Wabidło to narzędzie wykorzystywane przez myśliwych do wabienia ptaków łowczych na rękawicę. Składa się z drewnianej konstrukcji obszytej materacykiem z tkaniny, z przymocowanymi skrzydłami, najczęściej wykonanymi z piór gołębia. Myśliwy trzyma wabidło w ręce i obraca je, poruszając skrzydłami, aby przyciągnąć uwagę ptaka łowczego. Gdy ptak zauważy ruch skrzydeł, może podlecieć bliżej, pozwalając myśliwemu na podniesienie rękawicy i zaproszenie ptaka do usiadania na niej.
Wabidło jest kluczowym narzędziem dla myśliwych, pełniącym funkcję wabienia ptaków łowczych na rękawicę. Jest także czasami uważane za symbol zawodu myśliwego, umożliwiając im cieszenie się ich pasją łowiecką. Dzięki wabidłu myśliwi mogą zbliżyć się do ptaków łowczych i pozwolić im usiąść na rękawicy, co stanowi istotny element ich praktyk łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wabidło w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wełna
sierść muflona lub żubra.
- wychowalnia
pomieszczenie, w którym odbywa się wychów bażantów.
- worek
woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.
- wyżeł niemiecki krótkowłosy
pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)
- widłówka
młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wizurka
wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.
- wnyk
pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na (...)
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
- wodzić
o samicy: prowadzić młode.