Definicja hasła: wabidło
- wabidło
urządzenie służące do wabienia ptaka łowczego na rękawicę; wykonane jest z drewna obszytego materacykiem z tkaniny oraz ma przymocowane skrzydła, najczęściej gołębia.
Wabidło to narzędzie wykorzystywane przez myśliwych do wabienia ptaków łowczych na rękawicę. Składa się z drewnianej konstrukcji obszytej materacykiem z tkaniny, z przymocowanymi skrzydłami, najczęściej wykonanymi z piór gołębia. Myśliwy trzyma wabidło w ręce i obraca je, poruszając skrzydłami, aby przyciągnąć uwagę ptaka łowczego. Gdy ptak zauważy ruch skrzydeł, może podlecieć bliżej, pozwalając myśliwemu na podniesienie rękawicy i zaproszenie ptaka do usiadania na niej.
Wabidło jest kluczowym narzędziem dla myśliwych, pełniącym funkcję wabienia ptaków łowczych na rękawicę. Jest także czasami uważane za symbol zawodu myśliwego, umożliwiając im cieszenie się ich pasją łowiecką. Dzięki wabidłu myśliwi mogą zbliżyć się do ptaków łowczych i pozwolić im usiąść na rękawicy, co stanowi istotny element ich praktyk łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wabidło w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wypluwki
nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.
- wyprzedzenie
mierzenie z broni do ruchomego celu (przed cel), uwzględniające prędkość pocisku oraz prędkość, kierunek i odległość myśliwego od poruszającego się celu. Średnia prędkość (...)
- woliera
duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.
- wieniec koronny
wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
- wykształcać, wykształcać, nasadzać
budować poroże przez jeleniowate.
- wycinek
trzyletni samiec dzika.
- wyciec
o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.
- warczeć
o rysiach wydających głos w czasie cieczki.