Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wabidło

wabidło

urządzenie służące do wabienia ptaka łowczego na rękawicę; wykonane jest z drewna obszytego materacykiem z tkaniny oraz ma przymocowane skrzydła, najczęściej gołębia.

Wabidło to narzędzie wykorzystywane przez myśliwych do wabienia ptaków łowczych na rękawicę. Składa się z drewnianej konstrukcji obszytej materacykiem z tkaniny, z przymocowanymi skrzydłami, najczęściej wykonanymi z piór gołębia. Myśliwy trzyma wabidło w ręce i obraca je, poruszając skrzydłami, aby przyciągnąć uwagę ptaka łowczego. Gdy ptak zauważy ruch skrzydeł, może podlecieć bliżej, pozwalając myśliwemu na podniesienie rękawicy i zaproszenie ptaka do usiadania na niej.

Wabidło jest kluczowym narzędziem dla myśliwych, pełniącym funkcję wabienia ptaków łowczych na rękawicę. Jest także czasami uważane za symbol zawodu myśliwego, umożliwiając im cieszenie się ich pasją łowiecką. Dzięki wabidłu myśliwi mogą zbliżyć się do ptaków łowczych i pozwolić im usiąść na rękawicy, co stanowi istotny element ich praktyk łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wabidło w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wyżeł niemiecki krótkowłosy

pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)

wlot

miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.

wilczyca, wilczyca, wadera

samica wilka.

widłówka

młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

wyżły

grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)

wycie

przeciągły głos wilka.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wylot

1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).