Definicja hasła: wilk
- wilk, wilk (Canis lupus L.)
gatunek z rodziny psów, długość ciała około 100-150 cm, ogona 30-50 cm, ciężar ciała 30-60 kg, ubarwienie płowe, czerniawe na grzbiecie, pierś, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg jaśniejsze. W Polsce obecnie najliczniej występuje w południowo-wschodniej części kraju (zwłaszcza w Bieszczadach). Cieczka od grudnia do lutego, ciąża trwa 60-65 dni. W okresie od marca do maja wadera rodzi 4-7 młodych, które ssą przez 6 tygodni. Pokarmem są ssaki kopytne, psy, gryzonie, jaja ptaków, jaszczurki, owady i owoce (w zimie także padlina). Na ofiary najczęściej poluje zbiorowo. Żyje 13-16 lat. Zwierzę łowne. wiosła - nogi ptaków wodnych.
Wilk (Canis lupus) – drapieżnik z rodziny psowatych występujący na całym świecie. Jego charakterystyczne cechy to: długość ciała wynosząca od 100 do 150 cm, ogon o długości od 30 do 50 cm oraz ciężar ciała oscylujący między 30 a 60 kg. Ubarwienie wilków jest zazwyczaj płowe, z czerniawymi odcieniami na grzbiecie, pierś, brzuch i wewnętrzna strona nóg są jaśniejsze. W Polsce wilki najliczniej występują w południowo-wschodniej części kraju, głównie w Bieszczadach.
Okres godowy wilków trwa od grudnia do lutego, natomiast ciąża samicy trwa między 60 a 65 dni. Samica rodzi zazwyczaj od 4 do 7 młodych, które ssą przez około 6 tygodni. Dieta wilka obejmuje ssaki kopytne, psy, gryzonie, jaja ptaków, jaszczurki, owady i owoce (a także padlinę zimą). Wilki polują zbiorowo na swoje ofiary.
Wilk jako gatunek posiadający pewne znaczenie w kontekście łowiectwa może być zwierzęciem łownym, podlegającym regulacjom prawnym w zakresie polowań łowieckich.
Wiosła - term używany również dla określenia nóg ptaków wodnych. Są to bardzo silne i szybkie kończyny umożliwiające ptakom efektywne poruszanie się po powierzchni wody. Składają się z piór ukształtowanych tak, aby zapewnić ptakom możliwość płynnego poruszania się po środowisku wodnym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilk w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- worek
woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.
- warczeć
o rysiach wydających głos w czasie cieczki.
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
- wabik
przyżąd do wabienia zwierzyny łownej lub ptactwa (zob. muszla, piszczałka, (...)
- wilczek
młody wilk.
- wnyk
pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na (...)
- wycie
przeciągły głos wilka.
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.