Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: węglarz

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

Węglarz to gatunek lisa (Vulpes vulpes) o charakterystycznym, ciemnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza. Jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych gatunków lisa w Europie. Dorosłe osobniki węglarza osiągają zazwyczaj długość ciała wynoszącą od 40 do 50 cm oraz wagę mieszczącą się w zakresie od 2 do 4 kg. Ich sierść jest ciemna i błyszcząca, ze znacznymi różnicami indywidualnymi, takimi jak białe plamy na brzuchu i pysku. Węglarze są również wyróżniające się długimi uszami i stosunkowo krótkimi ogonami.

Węglarze są zwierzętami nocnymi, aktywnie polującymi na małe zwierzęta, takie jak myszy, norniki, ptaki i żaby. Znane są także ze swojej skłonności do przekraczania granic terytorialnych innych lisów, co czasem prowadzi do walk między samcami o dominację na danym obszarze. Inteligencja i spryt węglarzy czynią je trudnymi przeciwnikami dla myśliwych, a ich obecność wpływa na zachowanie równowagi ekologicznej w ekosystemach europejskich. Są ważnymi drapieżnikami, pomagając utrzymać populacje ofiar na zdrowym poziomie oraz chroniąc inne gatunki przed niekontrolowanym rozprzestrzenianiem się. W konsekwencji odgrywają istotną rolę w ekosystemach oraz dla społeczności łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj węglarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wychowalnia

pomieszczenie, w którym odbywa się wychów bażantów.

wilczy chód

sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)

walić

o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

wadera, wadera, wilczyca

samica wilka.

wyciec

o ptakach łownych, przeważnie o kuropatwach i bażantach: uciec bezszelestnie.

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

wylot

1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.