Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wiecha

wiecha

inaczej polano.

Wiecha, zwana również polanem lub ogonem wilka, to długi, wąski i cienki kawałek drewna wykorzystywany w łowiectwie do wywoływania wilków. Jest to rodzaj sygnału dźwiękowego używanego do przyciągania tych zwierząt poprzez stukanie wiechą o ziemię lub inne twarde powierzchnie. Wiecha jest zazwyczaj wykonana z drewna sosnowego lub brzozowego i ma długość od kilku do kilkunastu centymetrów, zakończona małymi, okrągłymi końcami przytwierdzonymi do końca polana.

Oprócz praktycznego zastosowania w ściąganiu wilków, wiecha pełni również rolę symbolu łowiectwa. Czasami jest noszona przez myśliwych jako oznaka ich profesji - umieszczana na ramieniu lub piersiach. Dodatkowo, w niektórych krajach, jak Polska, stanowi symbol narodowy.

W kontekście łowieckim wiecha jest więc zarówno narzędziem technicznym, służącym do tropienia zwierzyny drapieżnej, jak i elementem symbolicznym związanym ze środowiskiem myśliwskim oraz tradycjami kulturowymi kraju, gdzie jest używana.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wiecha w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wilcza odnoga

dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.

wadera, wadera, wilczyca

samica wilka.

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.

wybębniać kunę

wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.

wilczura

futro z wilczych skór.

widlica

rozwidlenie odnogi lub tyki (w kształcie litery V) wieńca jelenia.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

wilczyca, wilczyca, wadera

samica wilka.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).