Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wiecha

wiecha

inaczej polano.

Wiecha, zwana również polanem lub ogonem wilka, to długi, wąski i cienki kawałek drewna wykorzystywany w łowiectwie do wywoływania wilków. Jest to rodzaj sygnału dźwiękowego używanego do przyciągania tych zwierząt poprzez stukanie wiechą o ziemię lub inne twarde powierzchnie. Wiecha jest zazwyczaj wykonana z drewna sosnowego lub brzozowego i ma długość od kilku do kilkunastu centymetrów, zakończona małymi, okrągłymi końcami przytwierdzonymi do końca polana.

Oprócz praktycznego zastosowania w ściąganiu wilków, wiecha pełni również rolę symbolu łowiectwa. Czasami jest noszona przez myśliwych jako oznaka ich profesji - umieszczana na ramieniu lub piersiach. Dodatkowo, w niektórych krajach, jak Polska, stanowi symbol narodowy.

W kontekście łowieckim wiecha jest więc zarówno narzędziem technicznym, służącym do tropienia zwierzyny drapieżnej, jak i elementem symbolicznym związanym ze środowiskiem myśliwskim oraz tradycjami kulturowymi kraju, gdzie jest używana.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wiecha w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wlot

miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.

warczeć

o rysiach wydających głos w czasie cieczki.

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wypierzyć się

o ptakach: które zmieniły upierzenie.

wachlarz

ogon koguta głuszca.

wyciąg

w broni myśliwskiej: urządzenie do wyciągania łusek z komory nabojowej.

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wyciskać

wygonić zwierzynę z jej kryjówki.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

wykształcać, wykształcać, nasadzać

budować poroże przez jeleniowate.