Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wiecha

wiecha

inaczej polano.

Wiecha, zwana również polanem lub ogonem wilka, to długi, wąski i cienki kawałek drewna wykorzystywany w łowiectwie do wywoływania wilków. Jest to rodzaj sygnału dźwiękowego używanego do przyciągania tych zwierząt poprzez stukanie wiechą o ziemię lub inne twarde powierzchnie. Wiecha jest zazwyczaj wykonana z drewna sosnowego lub brzozowego i ma długość od kilku do kilkunastu centymetrów, zakończona małymi, okrągłymi końcami przytwierdzonymi do końca polana.

Oprócz praktycznego zastosowania w ściąganiu wilków, wiecha pełni również rolę symbolu łowiectwa. Czasami jest noszona przez myśliwych jako oznaka ich profesji - umieszczana na ramieniu lub piersiach. Dodatkowo, w niektórych krajach, jak Polska, stanowi symbol narodowy.

W kontekście łowieckim wiecha jest więc zarówno narzędziem technicznym, służącym do tropienia zwierzyny drapieżnej, jak i elementem symbolicznym związanym ze środowiskiem myśliwskim oraz tradycjami kulturowymi kraju, gdzie jest używana.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wiecha w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wilcza odnoga

dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.

włosień kręty

zob. trychina.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.

wilczek

młody wilk.

wyciskać

wygonić zwierzynę z jej kryjówki.

warchlak

dzik w pierwszym roku życia.

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.

wabik

przyżąd do wabienia zwierzyny łownej lub ptactwa (zob. muszla, piszczałka, (...)

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.