Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wilcza odnoga

wilcza odnoga

dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.

Wilcza odnoga (łac. processus retroflexus) to nietypowy element wieńca jelenia, wyrastający między opierakiem a koroną. Jest to dodatkowa odnoga, która występuje u niektórych osobników tego gatunku. Wilcza odnoga jest zazwyczaj mniejsza i słabsza niż pozostałe odnogi wieńca, a jej długość może sięgać od kilku do kilkunastu centymetrów. Zazwyczaj ma ona mniejsze i bardziej skręcone poroże niż pozostałe odnogi.

Wilcza odnoga jest często uważana za oznakę szlachetności i wyjątkowości jelenia, ponieważ jest to cecha, która występuje tylko u niektórych osobników. Dla myśliwych stanowi ważny element, gdyż może być uważana za oznakę dobrego trofeum łowieckiego i czasami również za symbol szczęścia lub powodzenia. Wilcza odnoga niesie ze sobą pewną tajemniczość i unikatowość, co sprawia, że jest ściśle obserwowana przez myśliwych podczas polowań i oceniana jako istotny czynnik atrakcyjności zwierzęcia jako trofeum łowieckie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilcza odnoga w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wietrznik

nozdrza u zwierząt drapieżnych i psa.

woliera

duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

włóczka

wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.

wodzić

o samicy: prowadzić młode.

wilczy chód

sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)

wąsy

kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.

włosień kręty

zob. trychina.

warczeć

o rysiach wydających głos w czasie cieczki.

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.