Definicja hasła: wilcza odnoga
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
Wilcza odnoga (łac. processus retroflexus) to nietypowy element wieńca jelenia, wyrastający między opierakiem a koroną. Jest to dodatkowa odnoga, która występuje u niektórych osobników tego gatunku. Wilcza odnoga jest zazwyczaj mniejsza i słabsza niż pozostałe odnogi wieńca, a jej długość może sięgać od kilku do kilkunastu centymetrów. Zazwyczaj ma ona mniejsze i bardziej skręcone poroże niż pozostałe odnogi.
Wilcza odnoga jest często uważana za oznakę szlachetności i wyjątkowości jelenia, ponieważ jest to cecha, która występuje tylko u niektórych osobników. Dla myśliwych stanowi ważny element, gdyż może być uważana za oznakę dobrego trofeum łowieckiego i czasami również za symbol szczęścia lub powodzenia. Wilcza odnoga niesie ze sobą pewną tajemniczość i unikatowość, co sprawia, że jest ściśle obserwowana przez myśliwych podczas polowań i oceniana jako istotny czynnik atrakcyjności zwierzęcia jako trofeum łowieckie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilcza odnoga w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wyżły
grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)
- wyżeł niemiecki szorstkowłosy
pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)
- wlot
miejsce, w które pocisk trafił zwierzę.
- wilczura
futro z wilczych skór.
- wilczek
młody wilk.
- Winchester
amerykańska firma produkująca broń, w tym sztucery, repetowane charakterystycznie od dołu.
- wybębniać kunę
wypłaszać kunę z dziupli przez opukiwanie pnia drzewa kijem.
- włóczka
wleczenie zabitego zwierza lub ptaka w celu stworzenia sztucznego tropu do szkolenia psa myśliwskiego albo zwabienia wilka lub lisa.
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.