Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wyżeł niemiecki szorstkowłosy

wyżeł niemiecki szorstkowłosy

pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk obrośnięty brodą. Zalety takie same jak w. n. gładkowłosego, z tym że jest on bardziej odporny na trudy polowania (szczegółów: przy pracy w szuwarach). Bardzo popularny wśród polskich myśliwych.

Wyżeł niemiecki szorstkowłosy to rasa psa myśliwskiego podobna budową i wyglądem do wyżła niemieckiego gładkowłosego. Charakteryzuje go twardy i ostry włos, osiągający długość około 4 cm oraz obrośnięty brodą pysk. Jednak główną różnicą między tymi rasami jest odporność na trudy polowania, w której wyżeł niemiecki szorstkowłosy wyróżnia się lepszymi osiągami, zwłaszcza podczas pracy w szuwarach. W Polsce rasa ta cieszy się dużą popularnością wśród myśliwych ze względu na jej zdolności łowieckie oraz dostosowanie do miejscowych warunków terenowych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wyżeł niemiecki szorstkowłosy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wilczy dół

stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.

wab, wabienie

naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.

wilczura

futro z wilczych skór.

wieniec koronny

wieniec zakończony koronami obustronnie koronny) lub tylko jedną koroną (jednostronnie koronny).

wiecheć

inaczej pędzel.

wjechać

o psie norowcu, lisie, borsuku, jenocie i króliku: wejść do nory.

wystawy psów rasowych

pokazy psów rasowych organizowane przez Związek Kynologiczny, mające na celu przegląd rodowodowego materiału hodowlanego. Wystawy są ogólne i specjalistyczne (jednej rasy). Psy ocenione są (...)

walić

o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.

wabidło

urządzenie służące do wabienia ptaka łowczego na rękawicę; wykonane jest z drewna obszytego materacykiem z tkaniny oraz ma przymocowane skrzydła, najczęściej gołębia.

worek

woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.