Definicja hasła: wjechać
- wjechać
o psie norowcu, lisie, borsuku, jenocie i króliku: wejść do nory.
Wjechanie to termin używany w łowiectwie, który oznacza wejście do nory przez psa norowca, lisa, borsuka, jenota lub królika. Jest to technika polowania, w której pies jest wykorzystywany do wypatrywania i wyłapywania zwierząt. Pies jest wprowadzany do nory za pomocą specjalnego narzędzia, takiego jak hak lub sznur. Gdy pies wejdzie do nory, zostaje tam na kilka minut, aby upewnić się, że zwierzę nie uciekło.
Pies norowiec jest szczególnie przystosowany do tego rodzaju polowania. Ma długie uszy i silny nos, które pomagają mu wykrywać obecność zwierząt w norach. Ma również silne szczęki i grube futro, które chronią go przed skaleczeniami podczas wejścia do nory. Pies musi być również odpowiednio szkolony i wytresowany, aby mógł skutecznie polować na te gatunki zwierząt.
Wjechanie to technika polowania stosowana od dawna i jest szeroko stosowana przez myśliwych na całym świecie. Jest to skuteczny sposób na połowienie tych gatunków zwierząt i może być bardzo satysfakcjonującym doświadczeniem dla myśliwego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wjechać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wieniec
poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- wodzić
o samicy: prowadzić młode.
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- wypluwki
nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.
- widłak
młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.
- wychowalnia
pomieszczenie, w którym odbywa się wychów bażantów.
- wataha
stado dzików lub wilków.
- wyżeł niemiecki krótkowłosy
pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)
- worek
woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.