Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: walić

walić

o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.

Walić - termin łowiecki używany przez myśliwych do opisania polowania, w którym myśliwi przeszukują teren w poszukiwaniu zwierzyny, gdzie każda sztuka jest zdobywana przez oddzielne wysiłki. To podstawowa metoda polowania, która może odbywać się zarówno indywidualnie, jak i w grupie. Myśliwi szukają śladów zwierzyny, takich jak odciski łap czy innych śladów obecności zwierząt, a następnie podejmują działania mające na celu złapanie lub upolowanie zwierzęcia. Walenie może trwać wiele dni, tygodni lub nawet miesięcy i wymaga dużego nakładu czasowego oraz fizycznego wysiłku. Jest to dla wielu myśliwych satysfakcjonująca forma polowania, która umożliwia im bliski kontakt z przyrodą oraz lepsze poznanie środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj walić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wyciąg

w broni myśliwskiej: urządzenie do wyciągania łusek z komory nabojowej.

woliera

duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

wilczura

futro z wilczych skór.

wędrowny

1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.

wścieklizna

niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku (...)

wyżeł niemiecki szorstkowłosy

pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)

wydż-ha

rozkaz charciarza pobudzający charty do gonu.

waga

kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.

wizurka

wąska przecinka zrobiona w lesie, od stałego stanowiska, ułatwiająca oddanie strzału w gęstwinie.