Definicja hasła: wnyk
- wnyk
pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na skutek szamotania się pętla zaciska się na jego szyi, nodze lub tułowiu. Ofiara zostaje uduszona lub umiera w męczarniach.
Wnyk to pętla złożona z sznurka, drutu lub włosia, służąca do chwytania zwierząt i ptaków. Jest to jedno z najstarszych narzędzi łowieckich, wykorzystywane już w starożytności, które nadal pozostaje popularne wśród myśliwych. Składa się on z materiału owiniętego wokół drzewa, kołka lub krzaka, tak ustawionego, aby zwierzę mogło wejść do środka. Gdy to się stanie, pętla zaciska się na szyi, nodze lub tułowiu ofiary i powoduje jej uduszenie lub męczarnie.
Wnyki są szeroko wykorzystywane przez kłusowników, którzy chcą zdobyć zwierzynę bez użycia broni palnej. Niestety ich stosowanie często prowadzi do tragicznych konsekwencji dla zwierząt łownych oraz innych dzikich gatunków. Wynikiem jest uduszenie ofiary lub jej śmierć w męczarniach, co stawia tę praktykę w kategorii nieetycznego i nieludzkiego postępowania.
Wnyki czasami są również używane przez legalnych myśliwych w celu odstraszania dzikich zwierząt od określonych obszarów. Jednakże takie praktyki muszą być ściśle regulowane i kontrolowane, aby zapewnić humanitarne traktowanie zwierząt oraz ochronę gatunków zagrożonych. Nadużywanie wnyków może doprowadzić do negatywnych skutków dla ekosystemu oraz populacji dzikich zwierząt i ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wnyk w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wąsy
kępki długich piór sterczących po obu stronach dzioba koguta dropia.
- wykot
wydawanie na świat młodych przez sarny, muflony, kozice, zające i króliki.
- wyżeł niemiecki szorstkowłosy
pies myśliwski, budową i maścią przypominający vr. n. gładkowłosego. Różni się od niego długością i rodzajem włosa. Ma sierść ostrą, twardą o długości ok. 4 cm. Pysk (...)
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- worek
woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.
- wydra, wydra (Lutra lutra L.)
gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)
- wyżły
grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)
- wypychanie zwierząt
1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.