Definicja hasła: wnyk
- wnyk
pętla ze sznurka, drutu lub włosia, służąca kłusownikom do łapania zwierząt i ptaków. Umieszczana jest na drzewie, kołku lub krzakach w ten sposób, aby zwierzę weszło w pętlę. Na skutek szamotania się pętla zaciska się na jego szyi, nodze lub tułowiu. Ofiara zostaje uduszona lub umiera w męczarniach.
Wnyk to pętla złożona z sznurka, drutu lub włosia, służąca do chwytania zwierząt i ptaków. Jest to jedno z najstarszych narzędzi łowieckich, wykorzystywane już w starożytności, które nadal pozostaje popularne wśród myśliwych. Składa się on z materiału owiniętego wokół drzewa, kołka lub krzaka, tak ustawionego, aby zwierzę mogło wejść do środka. Gdy to się stanie, pętla zaciska się na szyi, nodze lub tułowiu ofiary i powoduje jej uduszenie lub męczarnie.
Wnyki są szeroko wykorzystywane przez kłusowników, którzy chcą zdobyć zwierzynę bez użycia broni palnej. Niestety ich stosowanie często prowadzi do tragicznych konsekwencji dla zwierząt łownych oraz innych dzikich gatunków. Wynikiem jest uduszenie ofiary lub jej śmierć w męczarniach, co stawia tę praktykę w kategorii nieetycznego i nieludzkiego postępowania.
Wnyki czasami są również używane przez legalnych myśliwych w celu odstraszania dzikich zwierząt od określonych obszarów. Jednakże takie praktyki muszą być ściśle regulowane i kontrolowane, aby zapewnić humanitarne traktowanie zwierząt oraz ochronę gatunków zagrożonych. Nadużywanie wnyków może doprowadzić do negatywnych skutków dla ekosystemu oraz populacji dzikich zwierząt i ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wnyk w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wyprzedzenie
mierzenie z broni do ruchomego celu (przed cel), uwzględniające prędkość pocisku oraz prędkość, kierunek i odległość myśliwego od poruszającego się celu. Średnia prędkość (...)
- wodzić
o samicy: prowadzić młode.
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- wyżły
grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)
- waga
kierunek, w którym zwykle udaje się zwierzyna ruszona ze swojej ostoi.
- wycie
przeciągły głos wilka.
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)
- walić
o zwierzynie: iść na myśtiwego sztuka za sztuką.