Definicja hasła: wilczyca
- wilczyca, wilczyca, wadera
samica wilka.
Wilczyca – samicą wilka, występująca w stadach tych drapieżników. Wilczyce są zazwyczaj mniejsze od samców oraz wykazują bardziej zwartą i smukłą sylwetkę. Charakteryzują się ciemniejszą i delikatniejszą sierścią w porównaniu do samców. Są również silniejsze i odporne na choroby, co czyni je bardziej zdolnymi do przetrwania w trudnych warunkach. Wilczyce cechuje także większa aktywność oraz skłonność do przemierzania dużych obszarów w poszukiwaniu pożywienia.
Wilczyce wykazują również większą ostrożność i czujność w porównaniu do samców, co sprawia, że są lepszymi matkami. To na nich głównie spoczywa odpowiedzialność za opiekę nad młodymi wilkami, ich wychowanie oraz naukę życia w trudnych warunkach naturalnych. Ponadto, wilczyce pełnią istotną rolę w utrzymaniu porządku w stadzie oraz obronie go przed potencjalnymi zagrożeniami ze strony drapieżników.
W łownictwie i ekologii wilczyce pełnią istotną funkcję regulatora populacji innych gatunków, takich jak lisy, jelenie i dziki. Dzięki ich obecności możliwa jest kontrola rozrodu tych zwierząt oraz ochrona lokalnych ekosystemów przed szkodliwymi skutkami zbyt dużej populacji danego gatunku.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczyca w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wiewiórka, wiewiórka (Sciurus vulgaris L.)
gatunek z rzędu gryzoni. Ubarwienie zmienne od rudego do czarnego, ogon puszysty równy długości ciała. Zwierzę leśne nadrzewne. Zakłada gniazda lęgowe w dziuplach, opuszczonych gniazdach (...)
- wilczek
młody wilk.
- warowanie
pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.
- wadera, wadera, wilczyca
samica wilka.
- wypalić
wystrzelić.
- wilczy dół
stosowana do końca XIX w. pułapka na wilki.
- wiatr
1) zapach właściwy danemu gatunkowi zwierzyny lub ptactwa; umożliwia pracę psu myśliwskiemu
2) węch psa myśliwskiego: górny - gdy pies pracuje z głową podniesioną do góry, dolny - (...)
- wylot
1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- wodzić
o samicy: prowadzić młode.