Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wilczyca

wilczyca, wilczyca, wadera

samica wilka.

Wilczyca – samicą wilka, występująca w stadach tych drapieżników. Wilczyce są zazwyczaj mniejsze od samców oraz wykazują bardziej zwartą i smukłą sylwetkę. Charakteryzują się ciemniejszą i delikatniejszą sierścią w porównaniu do samców. Są również silniejsze i odporne na choroby, co czyni je bardziej zdolnymi do przetrwania w trudnych warunkach. Wilczyce cechuje także większa aktywność oraz skłonność do przemierzania dużych obszarów w poszukiwaniu pożywienia.

Wilczyce wykazują również większą ostrożność i czujność w porównaniu do samców, co sprawia, że są lepszymi matkami. To na nich głównie spoczywa odpowiedzialność za opiekę nad młodymi wilkami, ich wychowanie oraz naukę życia w trudnych warunkach naturalnych. Ponadto, wilczyce pełnią istotną rolę w utrzymaniu porządku w stadzie oraz obronie go przed potencjalnymi zagrożeniami ze strony drapieżników.

W łownictwie i ekologii wilczyce pełnią istotną funkcję regulatora populacji innych gatunków, takich jak lisy, jelenie i dziki. Dzięki ich obecności możliwa jest kontrola rozrodu tych zwierząt oraz ochrona lokalnych ekosystemów przed szkodliwymi skutkami zbyt dużej populacji danego gatunku.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wilczyca w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

welshterier

mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.

widłak

młody jeleń byk lub kozioł mający na każdej, lub przynajmniej na jednej, tyce najwyżej dwie odnogi.

wiecheć

inaczej pędzel.

warowanie

pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.

wataha

stado dzików lub wilków.

włosień kręty

zob. trychina.

węglarz

lis o czarnym umaszczeniu pyska, stawek i podbrzusza.

wżery, wżery, rak

wgłębienia w przewodzie lufy powstałe wskutek działania rdzy i resztek spalonego prochu oraz materiałów inicjujących ze spłonki.

wylot

1) w broni myśliwskiej: otwór przewodu lufy, którym wychodzi pocisk;
2) miejsce wyjścia kuli z tuszy zwierzyny;
3) wyjście z nory.

wycie

przeciągły głos wilka.