Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: wybijak

wybijak

przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.

Wybijak to narzędzie służące do wybijania spłonek z łuski naboju, dzięki czemu umożliwia prawidłowe działanie broni. Składa się z dwóch głównych elementów: głowicy i trzonu. Głowica wybijaka wykonana jest z twardego metalu, posiadając specjalnie wyprofilowaną powierzchnię, która umożliwia precyzyjne wybicie spłonek z łuski naboju. Trzon natomiast wykonany jest z tego samego materiału i posiada dwa otwory służące do jego mocowania do broni.

Podczas używania wybijaka, umieszcza się głowicę na łusce naboju i delikatnie uderza trzonem o twardą powierzchnię, co skutkuje wypchnięciem spłonki z łuski. Następnie można ją łatwo usunąć za pomocą odpowiednich narzędzi, takich jak szczypce. Wybijak stanowi kluczowe narzędzie dla myśliwych, zapewniając szybkie i bezpieczne usuwanie spłonek z nabojów, co ma istotne znaczenie dla właściwego funkcjonowania broni podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wybijak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę W

zobacz pełną listę haseł

wypychanie zwierząt

1) wypędzanie zwierzyny lub ptactwa z zarośli przez psa myśliwskiego;
2) preparowanie trofeów, polegające na wypełnianiu skóry i modelowaniu postaci całego zwierzęcia lub ptaka.

warchlak

dzik w pierwszym roku życia.

wydra, wydra (Lutra lutra L.)

gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)

wietrzyć

o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.

wietrznik

nozdrza u zwierząt drapieżnych i psa.

wypluwki

nie strawione części zwierząt wypluwane przez ptaki drapieżne.

warczeć

o rysiach wydających głos w czasie cieczki.

wyciąg

w broni myśliwskiej: urządzenie do wyciągania łusek z komory nabojowej.

wystawiać

o wyżle: wskazywać zwietrzoną zwierzynę (zob. stójka).

wilcza odnoga

dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.