Definicja hasła: wybijak
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
Wybijak to narzędzie służące do wybijania spłonek z łuski naboju, dzięki czemu umożliwia prawidłowe działanie broni. Składa się z dwóch głównych elementów: głowicy i trzonu. Głowica wybijaka wykonana jest z twardego metalu, posiadając specjalnie wyprofilowaną powierzchnię, która umożliwia precyzyjne wybicie spłonek z łuski naboju. Trzon natomiast wykonany jest z tego samego materiału i posiada dwa otwory służące do jego mocowania do broni.
Podczas używania wybijaka, umieszcza się głowicę na łusce naboju i delikatnie uderza trzonem o twardą powierzchnię, co skutkuje wypchnięciem spłonki z łuski. Następnie można ją łatwo usunąć za pomocą odpowiednich narzędzi, takich jak szczypce. Wybijak stanowi kluczowe narzędzie dla myśliwych, zapewniając szybkie i bezpieczne usuwanie spłonek z nabojów, co ma istotne znaczenie dla właściwego funkcjonowania broni podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wybijak w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wieniec
poroże jelenia byka. Prawidłowo ukształtowany wieniec dojrzałego byka składa się z dwóch tyk, z których każda posiada trzy odnogi - oczniak, nadoczniak i opierak - oraz zakończona jest (...)
- wżery, wżery, rak
wgłębienia w przewodzie lufy powstałe wskutek działania rdzy i resztek spalonego prochu oraz materiałów inicjujących ze spłonki.
- wilczy chód
sposób poruszania się wilków, polegający na tym, że każdy następny wilk stawia nogi dokładnie w trop poprzednika. W związku z tym dobry tropiciel potrafi powiedzieć, czy szedł jeden, czy (...)
- worek
woreczek na śrut noszony przez myśliwych w epoce broni skałkowej.
- welshterier
mało popularna w Polsce rasa terierów używana do polowań na dziki i w norach.
- wachlarz
ogon koguta głuszca.
- wydra, wydra (Lutra lutra L.)
gatunek z rodziny łasicowatych; długotść ciała 62-100 cm, ogona 35- 60 cm, ciężar 5-15 kg, grzbiet brązowy, reszta ciała jaśniejsza. Żyje w stawach i jeziorach o wysokich brzegach, w (...)
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- warowanie
pozycja psa: leży na brzuchu i głowę trzyma na łapach.
- woliera
duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.