Definicja hasła: wybijak
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
Wybijak to narzędzie służące do wybijania spłonek z łuski naboju, dzięki czemu umożliwia prawidłowe działanie broni. Składa się z dwóch głównych elementów: głowicy i trzonu. Głowica wybijaka wykonana jest z twardego metalu, posiadając specjalnie wyprofilowaną powierzchnię, która umożliwia precyzyjne wybicie spłonek z łuski naboju. Trzon natomiast wykonany jest z tego samego materiału i posiada dwa otwory służące do jego mocowania do broni.
Podczas używania wybijaka, umieszcza się głowicę na łusce naboju i delikatnie uderza trzonem o twardą powierzchnię, co skutkuje wypchnięciem spłonki z łuski. Następnie można ją łatwo usunąć za pomocą odpowiednich narzędzi, takich jak szczypce. Wybijak stanowi kluczowe narzędzie dla myśliwych, zapewniając szybkie i bezpieczne usuwanie spłonek z nabojów, co ma istotne znaczenie dla właściwego funkcjonowania broni podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wybijak w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wędrowny
1) o zwierzynie zmieniającej często miejsce pobytu;
2) O ptactwie odlatującym w jesieni na południe, a powracającym wiosną.
- widłówka
młoda kuropatwa, która w wyniku pierzenia się utraciła środkowe sterówki.
- wielotykowość
rogacz lub byk mający poroże o większej niż dwie liczbie tyk.
- wycinek
trzyletni samiec dzika.
- wachlarz
ogon koguta głuszca.
- wab, wabienie
naśladowanie przez myśliwego głosów zwierząt lub ptaków, mające na celu sprowokowanie ich do odpowiedzi lub zbliżania się. Do tego służą odpowiednie wabiki.
- wieczny ósmak
jeleń byk, który z roku na rok powtarza poroże w formie ósmaka.
- wścieklizna
niebezpieczna wirusowa choroba zwierząt i ludzi przenoszona przez ugryzienie. Człowiek może się zarazić przez kontakt (np. skaleczonej ręki) z wściekłym zwierzęciem. W przypadku (...)
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
- woliera
duża klatka z siatki służąca do hodowli lub przechowywania ptactwa łownego, głównie kuropatw i bażantów.