Definicja hasła: wybijak
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
Wybijak to narzędzie służące do wybijania spłonek z łuski naboju, dzięki czemu umożliwia prawidłowe działanie broni. Składa się z dwóch głównych elementów: głowicy i trzonu. Głowica wybijaka wykonana jest z twardego metalu, posiadając specjalnie wyprofilowaną powierzchnię, która umożliwia precyzyjne wybicie spłonek z łuski naboju. Trzon natomiast wykonany jest z tego samego materiału i posiada dwa otwory służące do jego mocowania do broni.
Podczas używania wybijaka, umieszcza się głowicę na łusce naboju i delikatnie uderza trzonem o twardą powierzchnię, co skutkuje wypchnięciem spłonki z łuski. Następnie można ją łatwo usunąć za pomocą odpowiednich narzędzi, takich jak szczypce. Wybijak stanowi kluczowe narzędzie dla myśliwych, zapewniając szybkie i bezpieczne usuwanie spłonek z nabojów, co ma istotne znaczenie dla właściwego funkcjonowania broni podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj wybijak w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę W
- wtok
wgłębienie w metalowej łusce nabojów do broni kulowej powtarzalnej, w które wchodzi pazur wyciągu i wyrzuca łuskę. Brak litery R na łusce oznacza nabój z wtokiem, np. 7 X 64.
- wybijak
przyrząd służący do wybijania spłonek z łuski naboju śrutowego.
- wyżeł niemiecki krótkowłosy
pies myśliwski o wysokości ok. 60 cm, silnej budowy, wywodzący się z krzyżówki pointera z dawnym wyilem niemieckim. Sierść krótka, umaszczenie brązowe lub brudnopopielate w cętki i (...)
- wiara myśliwska
doborowa, zgrana grupa myśliwych.
- wietrzyć
o zwierzynie czworonożnej i psie: badać otoczenie za pomocą węchu.
- wżery, wżery, rak
wgłębienia w przewodzie lufy powstałe wskutek działania rdzy i resztek spalonego prochu oraz materiałów inicjujących ze spłonki.
- wyżły
grupa ras psów myśliwskich używanych do polowań. Dzielimy je na angielskie (pionier i selery), niemieckie (krótkowłosy, szorstkowłosy i rzadko spotykany długowłosy), francuskie (gryfon) i (...)
- włóczyć
o borsuku: znosić suche rośliny do zaścielenia nory na zimę.
- wilcza odnoga
dodatkowa odnoga w wieńcu jelenia wyrastająca między opierakiem a koroną.
- wyciskać
wygonić zwierzynę z jej kryjówki.